شورای ملی تصمیم  همراه و همگام با مردم آگاه ایران، برای تحقق خواسته‌های زیر تلاش و مبارزه می‌کند. 1- گذار کامل از جمهوری اسلامی با تکیه به جنبش‌های اعتراضی مردم، گذار خشونت پرهیز با حفظ حق دفاع مشروع. 2 – حفظ تمامیت ارضی کشور با تاکید بر نظام غیرمتمرکز . 3- جدایی دین از حکومت. 4 – فراخوان عمومی برای تشکیل مجلس مؤسسان. 5 – تلاش برای برپایی نظامی دموکراتیک و انتخابی  تعیین نوع حکومت با آرای مردم. 6 –  اجرای کامل اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و میثاق‌های وابسته به آن، با تاکید بر رفع هرگونه تبعیض علیه زنان و برابری جنسیتی در تمام عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، خانوادگی و مشارکت زنان در مدیریت جامعه، و نیز تاکید بر حفظ محیط زیست

راه یکی‌ست: همه با هم، مسعود ن…

راه یکی‌ست: همه با هم، مسعود ن…

بازدیدها: 1

پیش تر در چند مقاله و مصاحبه (از اگوست ۲۰۱۷) نوشتم و گفتم که به نظر من، به عنوان یک کنشگر سیاسی و فرهنگی ِ تبعیدی، تنها راه پیروزی بر حکومت جهل و جنایت “همه با هم” بودن و شدن است. همان هنگام پیهِ برچسب‌های ناچسبی که طرح این موضوع نثارم کرد، مثل طرفدار” همه با هم خمینیستی” بودن و انگ و اُوونگ‌های “پوپولیستی”، را به تنم مالیدم.
نوشتم و گفتم:
“… اپوزیسیون واقعی حکومت اسلامی امروز می‌باید بی اعتنا به اینکه روزگاری جلادی از این شعار و گفتمان سیاسی و دموکراتیک سوء استفاده کرده است، به نادرست پنداشتن این تئوری، گفتمان و شعار پایان دهد… خمینی با بهره گیری ماهرانه شعار وگفتمان کارسازو فراگیری که اورا به قدرت رساند به نام خود ثبت کرد. بهره وریِ فریبکارانه خمینی از این پدیده سبب شده است که برخی از مخالفان رژیم اسلامی در برداشتی کلیشه‌ای، با شبیه سازی و شبیه خوانی و تلافی جویانه، و درراستای تحقق امیال خود این روش و فکر را مذموم بدانند وکسانی که به این تئوری و گفتمان باور دارند را سرزنش و تخطئه کنند، و این در حالی ست که همگان می‌دانند خمینی از “همه با هم” گفت، اما خواست و هدف او “همه با من” بود، و آن همه نیز” با او ” شدند نه “با هم.”..
تئوری” همه با هم” یک تئوری، گفتمان و شعار دموکراتیک است، و می‌توان آن را مترادف و همسنگِ همگرائی، همکاری، همیاری و ائتلاف قلمداد کرد. البته تفاوت‌های هم صدایی، همدلی وهمگرائی با ائتلاف، اتحادعمل، اتحاد و وحدت روشن است اما حتی اگر پذیرفته شود که از”همه با هم” انتظار حرکتی وحدت طلبانه است بازمی باید توجه داشت که آغازدستیابی به ” وحدت ” عبوراز دروازه هم صدایی، هم دلی و همکاری سیاسی ست.
” بدون پیشبرد سیاستِ “همه باهم” درمبارزه علیه حکومت اسلامی وقت وانرژی تلف خواهیم کرد. می‌توانیم با حفظ استقلال نظری، سیاسی وتشکیلاتی، بی آنکه هویت و ایده‌هایمان را نادیده انگاریم ” همه با هم” در تفاهمی عمومی بر محورخواست‌های مشترک ِ دمکراتیک گردهم آئیم و با برنامه و سازمان یافته در راستای تحقق ایده‌ها و خواست‌هایمان عمل کنیم. “همه با هم” وفاق و جنبش ملی را تقویت و مستحکم خواهد کرد، ” همه باهم”‌‌ای که خواستار سرنگونی حکومت اسلامی ست و آزادی، دموکراسی، حقوق بشر، سکولاریسم وعدالت ملکه فکرش است، به آن‌ها باور دارد و درراه تحقق آن‌ها گام برخواهد داشت. “
شعارو گفتمان” همه با هم ” برای براندازی حکومت اسلامی تاکتیکی‌ست کارآ و اثربخش در پیوندی ارگانیک با استراتژی‌ای که رفاه، آزادی، همبستگی وعدالت برای مردم میهنمان به ارمغان خواهد آورد. “همه باهم”‌ای که نه یک پیوند حزبی و تشکیلاتی ست، و نه یک رابطه مکانیکی میان افراد و جمع‌ها. این همه باهم بازتاب ایده ومنافع یک طبقه یا گروه اجتماعی یا شخصیت سیاسی و فرهنگی نیست، منافع میهن ومردم، منافع ملی چسبِ این” همه باهم” است، همه با هم”‌ای فرا ساختاری و فراحزبی، و نماد دموکراسی پلورالیستی که منافع ملی، رفاه عمومی و سعادتمندی مردم را هدف گرفته است. فقط ” همه با هم” می‌توانند پروژه‌های کلان ملی را به موفقیت و پیروزی برسانند
فقط و فقط ” همه باهم” می‌توانیم حکومت اسلامی را براندازیم وجایگزینی مردمی، دمکرات و سکولار جای آن بنشانیم. هیچ کدام از طبقه‌ها و گروه‌های اجتماعی، حزب‌ها و سازمان‌های سیاسی، شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی (به ویژه از خارج از کشور) به تنهائی قادربه هدایت و رهبری جامعه درعبورکامل از حکومت اسلامی و برقراری آزادی، دموکراسی، عدالت و حقوق بشردرمیهنمان نخواهند بود.
گفته شده و باز باید گفته و تکرار شود که در فرایندی دموکراتیک همه آنان که خواست‌های مورد توافق و مشترک آزادیخواهانه و عدالت جویانه دارند، به همکاری، همگرائی و ائتلاف روی آورند و با چشم انداز تحقق آزادی و رفاه و عدالت علیه مخالفان و دشمنان آزادی و دموکراسی فعالیت و مبارزه کنند. این آغاز تدارک راه گذر از جمهوری اسلامی و روندی برای درک و فهم رقابت سیاسی، مشارکت سیاسی، پذیرش حق مدنی و سیاسی یکدیگر و بر آمد و تقویت اعتماد سیاسی خواهد شد. برداشتن چنین گامی از سوی اپوزیسیون حکومت اسلامی در عمل سبب افزایش نفوذ و اعتبار اپوزیسیون در میان مردم و افکار عمومی، و سبب دلگرم تر و امیدوارترشدن آنان در پشتیبانی از این همکاری و همگرائی و ائتلاف، و در نهایت گسترش و تقویت پیکار سیاسی مردمی به عنوان خواستی استراتژیک را دستاورد خواهد داشت
بدیهی ست و تجربه نیز محک زده است که در یک حرکت همگرایانه و ائتلافی اگر هر شخصیت و جریان سیاسی صرفا” بخواهد نظام سیاسی و حکومت مورد نظرش را تبلیغ و ترویج کند و تلاش کند درستی و صحت آن را به کرسی بنشاند، سرنوشت همکاری و همگرائی و ائتلاف همان خواهد شد که بیش از ۴۴ سال تجربه کرده‌ایم، یعنی فاتحه خوانی بر گور همکاری و همگرائی و ائتلاف. در یک همکاری و ائتلاف سیاسی طرح و بحث و جَدَل در بارۀ شکل و محتوی حکومت مورد نظر طیف‌های سیاسی مختلف، به عنوان موضوعی ائتلافی، کار را به انشقاق و انشعاب و تنش خواهد کشاند. هرحزب و سازمان، و هر فردی می‌تواند حکومت مورد نظر خود را بیرون از وفاق ” همه با هم” تبلیع و ترویج و در راستای تحقق‌اش فعالیت و مبارزه کند. حیطه وفاق ” همه با هم” عرصه فعالیت حول شعارها و خواست‌های مشترک است. پس از دفع شّر و مانع حکومت اسلامی در فضائی آزاد و دموکراتیک، و حاکمیت فضائی چند صدائی، و شکل گیری نهاد وارگان انتخابیِ تصمیم گیرنده (مثل مجلس مؤسسان)، مردم از میان پیشنهادهای متنوع و متفاوت حکومت مورد پذیرش‌شان را انتخاب خواهند کرد.
تنوع طیف‌های مختلف سیاسی در همکاری، همگرائی و ائتلاف ” همه با هم” تجلی چند صدائی بودن حرکت بر بنای توافق با خواست‌های مشخص ومقطعی است. “همه باهم” پیش زمینه و زمینه بیرون آمدن از قالب‌های خشک و ماسیدۀ باورهای فرقه گرایانه و خودمحورانه خواهد شد، و بر بستری واقع بینانه به رشد فرهنگ سیاسی دموکراتیک، فرهنگ تحمل دیگری و بر کشیدن به ائتلافی عقلانی نیز یاری خواهد رساند. همه باهم بستری ست برای آموختن و به کار گیریِ شاخص‌های مردم سالاری در حضور زمینه‌ها و پیش زمینه‌های گوناگون فکری، نظری و رفتاری، و یکی از راه‌های غلبه بر بدگمانی‌ها و توطئه بینی‌ها ست، مسیری برای بازسازی و ایجاد اعتماد به عنوان سرمایه اجتماعی ست.
ارتباط ناگسستنی میان “همه باهم” و سرنگونی حکومت اسلامی را انکار نکنیم. “همه باهم” برایند نیروی آزادیخواهان، عدالت جویان و ترقی خواهان در مبارزه‌ای هدفمند و تائیر گذار برای حصول آزادی و عدالت خواهد بود، هیچ راهِ مطمئن تری برای آمادگی در برابر چالش‌های بزرگ ِ پیشاروی وتضمین پیروزی آزادیخواهان و عدالت جویان سرزمین مان وجود نخواهد داشت.
آیا چهل و چهار سال تجربه برای درک و فهمِ این واقعیت کافی نیست؟ و آیا نمایش حماسیِ شور و شعور، و شعارها و خواست‌های نو جوانان و جوانانی که جنبش زن، زندگی، آزادی برپا داشته‌اند دیده و شنیده شده؟
“نترسید، نترسید، ما “همه با هم” هستیم!”
شرم و “کمپینِ ایجادِ شرم…

شرم و “کمپینِ ایجادِ شرم…

بازدیدها: 1

1

شرم و شرمساری  پدیده هائی انسان سازند. شرم  را فضیلت و ارزش ، و مرزی میان  انسانیت و “حیوانیتِ” انسان دانسته اند. این پدیده  یکی ازعاطفی ترین و  انسانی ترین حس هاست  که بیگانه با آن  یا رنج روان نژندی و روان پریشی، نارسیسم و خود بزرگ پنداری بدخیم و .. بر دوش می کشد، یا هنوز تا آستانه انسان شدن راه دارد.
شرم صرفا” یک حس فردی نیست، حسی جمعی نیز هست، فقط اعتراض و خشم به خود نیست، احساس شرم به وجود بی شرمی در جمع و جامعه نیز هست.

حس شرم، یعنی حس احترام به خود و تلاش برای تصحیح خود، شرم هیچ نسبتی با تحقیر و  کوچک و خوار شمردن  و بیزاری  ازخود ندارد. شرمنده شدن به معنای آگاهی بر ضعف ها و نواقص خود است و توجه به این امر است که چیزی ناشایست و تحقیرآمیز که ما را به انجام عمل ناروا و ناراست سوق می‌دهد، در ما وجود دارد.

شرم را یار ویاور عقل و ” رفیق خردمندان” دانسته اند، و آغازی برای تغییر خود و جامعه . شاقولی ست برای ارزیابی و قضاوت گفتار و کردارخویش . بیگانه باشرم هرگز به قضاوت و سنجش کردار خود نمی نشیند، و  به راه تصحیح و ترمیم زیان ها و آسیب هایی که به دیگران روا داشته ، نمی رود. فرافکنی خطا های خویش و گریز از واقعیت ملکه فکرش می شود .بیگانه با  خویشتن خویش و دیگران ، و خود اگاهی ست. پایبند هیچ نظام اخلاقی – اجتماعی ای که با انسانیت همگن و هم سنح باشد، نیست، و برای اینکه شرم  به وجودش راه ندهد دست به  سرزنش و شماتت دیگران می زند، و شرم  که می تواند پیش درآمد و سبب ساز ِ نقد و بررسی ای واقع بینانه و درس آموز باشد را با ویژگی خودشیفتگی و رذالت به وقاحت و بی شرمی بدل می کند، بی شرمی ای که انکار واقعیت است ، ویژگی ای که صاحب اش نه به فکر تصحیح خویش است و نه به فکر یاری رساندن به دیگر نسل ها ، تا آن ها به عنوان تجربه ای انتقالی بیاموزند که به  بی شرمی و پلیدی ها نزدیک نشوند.

2

گروه هایی از ایرانیان ” کمپین” ی در خارج از ایران سامان داده اند با عنوان ” کمپین ایجاد شرمساری” ، این مجموعه اعلام کرده اند وابستگان به حکومت اسلامی و حامیان این حکومت  در خارج از ایران را در رابطه با وابستگی وهمکاری و حمایت شان از حکومتی جنایتکار مورد پرسش قرار می دهند  تا هم روشنگری کرده باشند و هم حس شرم و شرمساری را در آن ها بیدار و فعال کنند، شاید از این طریق در فکر و کردار آنان تغییری ایجاد شود و از رژیم جهل و جنون و جنایت فاصله بگیرند.

” کمپین ایجاد شرمساری” بازتاب بی شرمی فردی دست اندرکاران حکومت اسلامی و حامیان آن ها،  و بی شرمی اجتماعی در بخشی از جامعه است ، پدیده هایی که خشم فردی و جمعی در میان کسانی که احساس شرم را حس و تجربه کرده اند بوجود  آورده است. بی تردید هشدار و آگاه سازی در رابطه با اهمیت بیداریِ این حس و تاثیرات آن در فکر و رفتار فردی و جمعی کاری درست و ضروری ست مشروط بر اینکه  برای ” ایجاد شرمساری” از اعمال خشونت و خشونت زبانی فاصله گرفته شود. زبان و رفتارِ ایجاد شرمساری می باید زبانی تلطیف شده ، پرسشگرانه، روشنگرانه و آموزنده باشد. حس شرم آموختنی ست، باید آن را آموخت و آموزش داد.  

جانکاه ترین درد، – مسعود…

جانکاه ترین درد، – مسعود…

بازدیدها: 0

سخت تر و جانکاه تر از دردِ از دست دادن فرزند، دردی نیست. خمینی وخامنه ای و گَله ی مزدوران شان این درد در سرزمین ما افشاندند و کاشتند.

با داس مرگ ” زیبا ترین فرزندان آفتاب و باد” درو کردند تا شاید تاریکی و سکون ماندگار کنند. خواسته اند خود و یا سایه شوم و لجن گونه شان بر سفرۀ سورعزای عزیزانمان بنشینند تا سرشارتر از لذتی بهیمی شوند، اما کورخوانده اند.

مادران و پداران داغدارنوحه و زاری و ناله و پُرسه به “مولودی” بَدَل کرده اند وبا قلبی پاره پاره و جگری سوخته به خواست فرزندان برمزارشان موسیقی پخش کرده اند، آوازخوانده اند و رقصیده اند. رنگین چشم های مهربانی و عشق وصیت کرده اند که نخواهند بخشید آن کس که در سوگ آن ها قران بخواند و نماز بگزارد.

حس می کنی جلاد غلظتّ تُف را به چهرۀ ننگین ات؟

 

رقص پدرِ فرزین معروفی در روز تولد فرزین- فزرین از مانا نامانِ” جنبش زن، زندگی، آزادی” ست.
برگرفته از فیس بوک مسعود نقره کار

www.facebook.com/massoud.noghrehkar.1

همکاری و توافقی نویدبخش  اطلاع…

همکاری و توافقی نویدبخش اطلاع…

بازدیدها: 0

 

همکاری شورای مدیریت گذار و شورای ملی تصمیم، نشانۀ گذر از گسترۀ حرف و شعار، وتجلیِ گامی بزرگ و ارزشمند در پایبندی به ایده ها، ارزش ها و قول ها  در کردار و عمل است. این همکاری و همگرایی اقدامی نویدبخش و امیدوارکننده در راهِ گسترش و تعمیق همکاری و همگرایی شورا ها، حزب ها، سازمان ها و شخصیت های سیاسی، فرهنگی، علمی، فرهنگی و هنریِ مخالف حکومت اسلامی ست.

ضعف و ناتوانی  درعبور از گسترۀ  حرف و شعار و گام گذاردن به گسترۀ کردار، مشکلِ بنیادی اپوزیسیون حکومت اسلامی در خارج از کشوراست. همه از آزادی و دموکراسی و حقوق بشر می گوئیم، خواهان گذر از حکومت اسلامی، یا به زبان روشن تر سرنگونی این حکومت و جایگزینی یک حکومت دموکرات و سکولار هستیم. همه ازاهمیت تحمل و مدارا و گفت و گو و “دیالوگ دموکراتیک”  تا دلمان بخواهد داد سخن سرداده ایم، اما در فرصتی 43 ساله نتوانستیم در خارج از کشور حتی یک شورای هماهنگی و یا یک ستاد پشتیبانی از مبارزه و مبارزان در داخل کشور با حضور حزب ها و سازمان ها و شخصیت های سیاسی  مختلف از طیف های سیاسی متنوع و گوناگون، سامان دهیم.

خودخواهی، خود محوری، خود حق پنداری و فرقه گرایی،  تنگ نظری و حسادت سیاسی، و دیگر ویژگی های شخصیتی، روانی و رفتاری در میان بخشی از رهبران جریان های سیاسی و شخصیت های مطرح سیاسی در خارج از کشور یکی از مهمترین عوامل تداوم حیات پراکندگی، تفرقه و ضعف اپوزیسیون حکومت اسلامی در خارج از کشور بوده و هست.

غرورانگیز و دلگرم کننده است اما قابل تعمق و فکر که جوانان 16 تا 25 ساله ما، در کف خیابان های سرزمینمان، ما، مدعیان سیاست ورزی و سیاستمداری در خارج کشور را جا گذاشته اند و دلاورانه می روند تا رهبران و پیشتازان جنبش آزادیخواهانه و عدالت جویانه شوند، و ما با انبانی تجربه و امکانات  43 سال  در بهترین شرایط به جای یاری رساندن به عزیزانمان در داخل کشور مشغول خودزنی و دیگرزنی  بوده ایم. اپوزیسیون حکومت اسلامی در خارج از کشور دستاوردهای مبارزاتی ارزشمندی داشته  و دارد اما در مقایسه با کمیت و کیفیت اش،  دستاوردها بیش از این ها می بایست بوده باشد.

تا دیرتر نشده کاری باید کرد. چشم های رنگین زیبایی زندگی و عشق به آزادی در انتظارند، اگر به این چشم انتطاری های” زیبا ترین فرزندان آفتاب و باد” پاسخی شایسته ندهیم و فقط  تماشاگران و هوراکشان و سوگواران  تدوام شکنجه و کشتار جوانان ِ سرشار از شور و شعورِ زندگی و آزادی باشیم، ما را نخواهند بحشید.

*****

اطلاعیه مشترک شورای مدیریت گذار و شورای ملی تصمیم – شورای ملی تصمیم (shora.org)

اطلاعیه مشترک شورای مدیریت گذار و شورای ملی تصمیم – Iran Transition Council (iran-tc.com)