از خاموشی اینترنت تا بیداری ملی: تحلیلی بر روزها پایداری و افق‌های راهبردی ایران گزارشی از متن و حاشیه تحولات دی‌ماه ۱۴۰۴ (ژانویه ۲۰۲۶) قطع کامل ارتباطات اینترنتی و فضای سکوت تحمیلی در سراسر ایران، تلاشی برای پنهان کردن ابعاد وسیع‌ترین سرکوب سال‌های اخیر بود. اما آنچه در این بازه زمانی گذشت، نشان‌دهنده ورود ایران به مرحله‌ای نوین از بازاندیشی استراتژیک است. تحولات اخیر، دو محور کلیدی را در کانون توجه قرار داده که توازن میان آن‌ها، مسیر آینده ایران را ترسیم خواهد کرد. ۱. پیوند راهبردی میان دیپلماسی جهانی و ظرفیت‌های داخلی تجربیات میدانی روزهای گذشته نشان داد که مسیر استقرار دموکراسی در ایران، بر دو پایه استوار است که هر یک بدون دیگری ناتمام می‌ماند. از یک سو، دیپلماسی فعال جهانی و حمایت‌های بین‌المللی (اعم از فشارهای...

بازداشت‌شدگان اعتراضات اخیر و زندانیان سیاسی را فراموش نکنیم. آن‌ها هنوز زیر فشارند؛ خطر اعترافات تلویزیونیِ تحمیلی، سناریوهای ساختگی، و سرکوب‌های پنهان درون زندان‌ها بسیار جدی‌ست. تجربه تلخ کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ هنوز زنده است — نباید بگذاریم این فجایع تکرار شوند. صدای زندانیان سیاسی باشیم، پیش از آن‌که دیر شود.

بیانیه تحلیلی شورای ملی تصمیم پیرامون تحولات ونزوئلا: تلاقی استبداد داخلی و مداخله خارجی ملت شریف و بیدار ایران، رویدادهای اخیر در ونزوئلا و دستگیری نیکلاس مادورو، صرفاً یک خبر دور نیست، بلکه زنگ خطری است که صدای آن از کاراکاس تا تهران به گوش می‌رسد. شورای ملی تصمیم، با تحلیل این واقعه از منظر حقوق بین‌الملل و امنیت ملی، موضع خود را به شرح زیر اعلام می‌دارد: ۱. نقد استانداردهای دوگانه و حاکمیت قانون: ما بر این باوریم که نظم بین‌الملل نباید به «قانون جنگل» تبدیل شود که در آن قدرت‌های بزرگ با تفسیر یک‌جانبه‌ی قوانین داخلی، حاکمیت ملی را نقض کنند. تفاوت برخورد با مانوئل نوریگا (متحد دیروز) و مادورو (دشمن امروز)، نشان‌دهنده استفاده ابزاری از اتهامات حقوقی است. با این حال، باید پذیرفت که در جهان امروز، حاکمیت ملی دیگر یک...

بیانیهٔ شورای ملی تصمیم در محکومیت سرکوب خشونت‌آمیز اعتراضات مردمی و در حمایت از جنبش فراگیر ملی **ملت شریف و آزاده‌ی ایران،** فریاد دادخواهی یک‌بار دیگر از قلب تپنده‌ی اقتصاد میهنمان برخاست. اعتصاب و اعتراض بازاریان علیه سقوط ارزش ریال، تورم افسارگسیخته و سیاست‌های اقتصادی ویرانگر، که از سه روز پیش آغاز شد، به سرعت به خیابان‌های شهرهای ایران گسترش یافت و به صحنه‌ای از همبستگی بی‌نظیر تبدیل گشت. دانشجویان، کارگران، بازنشستگان و شهروندان از تمامی اقشار، در اتحادی خودجوش و تاریخی به این صفوف پیوسته‌اند و نشان داده‌اند که خواسته‌های این جنبش، دیگر صرفاً صنفی و اقتصادی نیست، بلکه تبدیل به نماد نارضایتی گسترده و عمیق سیاسی و اجتماعی یک ملت شده است. ما شاهدیم که این حرکت مسالمت‌آمیز، با خشن‌ترین پاسخ ممکن از سوی نظام حاکم...