by حمید بی آزار | 2.اکتبر 2022 | بیانیه
در پی پیوستن مردم دلاور سیستان و بلوچستان به خیزش سراسری برعلیه حکومت جمهوری اسلامی، نوکران خامنهای با آن که دریافته اند “توپ، تانک، مسلسل، دیگر اثر ندارد” کمر به سرکوب سخت این دلاوران بسته اند. این سرسپردگان در روز جمعه ۸ مهر ماه ۱۴۰۱ در یک تیراندازی مرگبار به تظاهر کنندگان در زاهدان دهها نفر را به قتل رساندند یا زخمی کردند. خبرگزاری «حال وش» که اخبار مربوط به سیستان و بلوچستان را منتشر میکند، میگوید در تیراندازیهای نیروهای امنیتی به سوی معترضان بیش از ۳۶ تن کشته و ۵۰ نفر زخمی شدند. تعداد زیادی از زخمی شدگان نیز برای اینکه از دستگیری و شکنجه سرکوبگران در امان بمانند، در اختفا به کادرهای درمانی مراجعه کرده اند و یا در خانهها تحت درمان قرار گرفته اند.
رژیم تبهکار جمهوری اسلامی در ۴۳ سالی که بر کشور ما حاکم بوده زنان و مردان آزاده را در تمام استانهای ایران در معرض آزار، تبعیض، شکنجه، کشتار قرار داده است. رفتار تبعیضآمیز این رژیم بهویژه در سیستان و بلوچستان دل هر آزادهای را به درد می آورد.
اکنون که امید به پیروزی بر رژیم فاسد و غارتگر جمهوری اسلامی بسیار است، برخی از اصلیترین وظایف دولت آینده ایجاد زیرساختها، فراهم آوردن کار برای شهروندان، فراهم کردن امکانات تحصیل برای کودکان و نوجوانان، تامین بهداشت و درمان برای شهروندان است. بلوچستان عزیز ما از همهی این امکاناتی که حق مسلم شهروندان است، محروم است در عوض بالاترین تعداد اعدام را دارد و مرگبارترین تیراندازی و کشتار را تجربه کرده است.
شورای ملی تصمیم کشتار ددمنشانه در بلوچستان را به شدت محکوم میکند و از همهی مردم و تشکلهای سیاسی ، مدنی و صنفی میخواهد به طور یکپارچه این جنایت رژیم را محکوم کنند و صدای مردم زحمتکش این استان باشند.
ما از مردم رنجدیده و دلیر سیستان و بلوچستان میخواهیم با همبستگی ملی در کنار مردمِ سایر استانها به اعتراضات و اعتصابها ادامه دهند. هرگونه توقف در اعتراضات خیابانی فرصتی برای رژیم جهت محاکمات و اعدامها بوجود میآورد. با اعتراضات و اعتصابهای همزمان و گسترده، و نافرمانی مدنی فراگیر ماشین سرکوب و امکانات مالی رژیم را از کار بیندازیم.
پیروز باد همبستگی ملی و مبارزه مردم قهرمان ما در براندازی رژیم جهل و جنایت.
شورای ملی تصمیم
۹ مهر ۱۴۰۱ – ۱ اکتبر ۲۰۲۲
by حمید بی آزار | 2.اکتبر 2022 | مقالات
دیروز آدینه 8 مهرماه 1401، روز سیاهی برایِ زاهدان و بلوچستان و اندوه بزرگِ دیگری برای ایران زمین بود.
بین 37 تا 50 تن(آمار درستی در دست نیست) از هممیهنان بلوچ ما آماجِ گلولههایِ پاسداران سیاهی و تباهی قرارگرفتند. این تبهکاری ولی از سویِ مردمِ بپاخواسته زاهدان با پاسخِ کوبندهای نیز روبرو شد و نیروی سرکوبگر نیز آسیب دید. فرمانده اطلاعات سپاه سیستانوبلوچستان کشته شد و کلانتری شیرآباد زاهدان در شعلههایِ آتشِ خشمِ مردم سوخت.
راه بیبازگشت
این سخنِ یکی از بانوانِ سرفرازِ ایران زمین، نسرین ستوده است.
نبرد دلیرانهای که مردم علیه آخوندخامنهایِ آدمکش آغاز کردهاند راه بیبازگشتی برایِ حکومتِ تبهکار او است که تا فروپاشیِ نهایی آن پیگرفته خواهد شد.
مبارزه جانانه مردم ایران هر روز با شگردها و ابتکارهایِ گوناگون و تازهتر، که جهان با شگفتی تماشاگر آن است، همچنان توانمندانه دنبال شده و واژگونه آن، نیروهایِ سرکوبگر هر روز ناتوانتر، خستهتر و پریشانحالتر میشوند. ریزش در نیروهایِ سرکوب و آشفتگی در میانِ آنان دیگر پوشیدنی نیست.
اعتصابِ همگانی
امروز شنبه 9 مهرماه 1401، گردهمآییهایِ گسترده دانشحویان دلیر در دانشگاهایِ گوناگونِ ایران و اعتصابِ بازاریانِ شهرهایِ استانهایِ کُردستان، آدربایجانِ غربی و کرمانشاه آغاز شد.
امیدوار باشیم اعتصابِ همگانی شود که بتواند هم از کشتار و هزینه بیشتر مردم جانبهلب رسیده جلوگیری نموده و هم به فلجکردنِ سازوکارِ حکومتِ تبهکارِ خامنهای و مافیاهایِ سپاهپاسداران وابسته به او بیانجامد. هرچه این اعتصاب همهگیرتر شده و همه جامعه را در بر بگیرد، نتیجه زودتر به دست میآید. مطمئنن جوانان، دانشجویان و دیگر کوشندگان رزمنده در ایران که خود بسیار بهتر با وضع ایران آشنا بوده و در میدان مبارزه هستند، برنامهریزی همهسویهای برای اعتصاب خواهند داشت ولی نگارنده به عنوان یک هممیهن بیرون از ایران، چند نکته، از دیدِ خود مهم، را بیان میدارد:
یک. همهگیر بودن اعتصاب بسیار مهم است. اگر بازاری فروشگاه خود را میبندد، استاد و دانشجو، آموزگار و دانشآموز اعتصاب میکنند، نیاز به همراهیِ همزمان صنفهایِ گوناگون نیز دارند. صنعت نفت و گاز و ترانسپورت مهمترین بخشها است که تنفس حکومت به آن وابسته است. کارمندانِ دولت که بههرروی در این سیستم کار میکنند، جز آنان که حتا در اعتصاب نیز به کارشان نیاز هست چون بخش آبوبرق، میباید تصمیم نهایی خود را بگیرند یا شماری از آنان در اعتصاب شرکت کنند و یا اگر ناممکن است در کارِ روزانه دولت مشکل ایجاد کنند. صنف نانواییها کارشان برایِ مردم حیاتی است و نمیتوانند دست از کار بکشند ولی با پُختِ مناسب به گونهای که مردم بینان نمانند نیز اینگونه به سهم خود در اعتصاب شرکت میکنند. اعتصابِ همگانی راه بر بازداشتهایِ هرروزه را نیز میبندد زیرا همه مردم را که نمیتوانند بازداشت کرده و به زندان ببرند.
دو. مشکل مالی شاید امر مهم و سدی در کارِ اعتصابِ همگانی باشد.
همه میدانیم که شمارِ زیادی از مردم در چه وضعِ مالیِ بدی بهسر میبرند. اگر چه مدتی کار بر همه سخت میشود ولی اعتصابِ همگانی راه رسیدن به سرنگونی این حکومت آدمخوار را کوتاهتر میکند، دست او را تا اندازه زیادی در کشتار میبندد، دشواریهایِ بزرگی برایِ او به وجود میآورد و در یک واژه فلجاش میکند.
یک صندوق گردآوری مالی با برنامهریزی درست میتواند به شتاب شکل بگیرد. در این دوران سرنوشتساز این وظیفهای ملی بر دوش همه ایرانیان است، چه در درون(البته تنها آنان که توانایی مالی دارند) و چه در بیرون از ایران که میباید بار بسیار بیشتری بردارند. در این باره ما به هرشکل که میتوانیم، باید یاری و همراهی کنیم. دیگر هیچ بهانه وسستیای از هممیهنان در بیرون از ایران پذیرفتنی نیست. همه میدانیم که راه فرستادن پول به ایران وجود دارد. ما در بیرون بین 5 تا 8 میلیون هستیم. حتا اگر ایرانیان توانمندی که درآمدهای بسیار بالا دارند را با دیگر ایرانیان که چنین درآمدی ندارند یکی بنگاریم، آیا نیمی از این ایرانیان نمیتوانند روزی یک دلار یا دو دلار یعنی ماهانه 30 تا 60 دلار بپردازند؟ در سالیانِ گذشته بارها و بارها درخواست شد که یک صندوق گردآوریِ مالی در برونمرز براه بیاندازیم که شوربختانه نشد. اگر چنین مهمی درگذشته انجام میشد، امروز از اهمیت فراوانی برخوردار بود! گذشته ولی گذشته است. اینک باید همت کرد، حوانان ما درکفِ خیابانها رو در رویِ اهریمن میجنگند و این یکی از اندک کارهایی است که ما میتوانیم در بیرون از ایران انجام دهیم.
برای یاری به اعتصاب همگانی در ایران، از هر راهی که میشود هر چه زودتر باید به ایران پول فرستاد. امیدوار باشیم شماری از جوانان رزمنده در ایران صندوق گردآوریِ یاری مالی را فراهم کنند و آنگونه که خود درست میدانند، شیوه فرستادن پول را به آگاهی همه برسانند.
هممیهنانی که در بیرون از ایران مایل به یاریِ مالی به اعتصاب در ایران هستند می توانند با آدرس زیر در شورای ملی تصمیم تماس بگیرند:
shoramti@gmail.com
سه. اعتصاب همگانی همراه با بودن انبوه مردم در خیابانها دردسرِ حل ناشدنیای برای حکومت به وجود خواهد آورد. همین بودن مردم در خیابانها حتا اکر شعاری نیز داده نشود به ویژه در مسیرهایِ مهمی چون راهِ لانهمار(بیتِ رهبر)، رادیو و تلویزیون، روزنامه کیهان (یا همآن کارخانه تولید توطئه، شایعه و دروغ)، خیابانهایی که زندانها، پادگانها و دیگر جایگاههایِ نیروهایِ سرکوب در آن قرار دارند، میتواند بر هراسِ حکومت بیافزاید. حتمن جوانان هشیارِ ایران، شناسایی نفوذیهایِ لباس شخصیِ حکومت را هر روزه در برنامه کارِ خود دارند زیرا تاکنون در این کار نیز هُشیاری و تیزهوشی تحسینبرانگیزی از خود نشان دادهاند. هر نفوذیای که شناسایی شد نباید بتواند آسوده زندگی کند. لباس شخصیِ شناسایی شده، آنگونه که جوانان مناسب میدانند، هرروزه و هرساعت باید در ترسوبیم به سر برد.
چهار. در بیرون از ایران ما میتوانیم با روزنامهها، خبرنگاران، سندیکاها، حزبها، سازمانها و انجمنها تماسگرفته و آنان را به پشتیبانی از اعتصابِ همگانی در ایران تشویق کنیم.
by حمید بی آزار | 30.سپتامبر 2022 | بیانیه
شورای ملی تصمیم با افتخار خود را در کنار خیزش سراسری زنان و مردان در میهنمان و سراسر دنیا می داند و از همه مردم آزاده دعوت می کند که به این خیزش بپیوندند. غرور انگیز و امید وار کننده است که تشکل های سیاسی، مدنی و صنفی یکی پس از دیگری در حمایت از این خیزش اعلام بر پائی اعتصاب عمومی و سراسری کرده اند. این نشانۀ اتحاد خجسته ایست میان نیروهای مبارز در خیابان ها و نهاد های سیاسی، مدنی و صنفی، و خاری در چشم رهبران پلید جمهوری اسلامی.
فریاد عزیزان ما در خیابان های شهرهای کشور که بانگ بر می دارند “مرگ بر دیکتاتور” (و همه می دانیم منظور شان علی خامنه ای است) و فریاد “زن، زندگی، آزادی” در همه استان های کشورمان طنین انداز است. یورش های وحشیانه نوکران علی خامنه ای به تظاهر کنندگانِ بی سلاح، کشتار در خیابان ها و دستگیری های غیرقانونی نتوانسته این فریاد را خاموش کند. حتی قطع اینترنت و شبکه های ارتباطی هم نتوانسته جلو رشد این خیزش تاریخ ساز را بگیرد.
عزیزان، آزادگان، چشم انداز آزادی بیش از هر زمان دیگری روشن است و دست یافتنی. فراخوان و دعوت تشکل های سیاسی، مدنی و صنفی از نقاط مختلف کشور به اعتصاب عمومی و سراسری مرحلۀ جدیدی از مبارزه را رقم زده است.
با ادامهی تسخیر خیابان ها و حمایت ار اعتصابها، اعتصابهایی هوشمند که به مردم آسیب نرسانند و از توان سرکوب و مالی رژیم بکاهند، گام های بلند تری به سوی سرنگونی حکومت اسلامی بر داریم.
بر همۀ ماست که برای رسیدن به آزادی و پایان دادن به رژیم فاسد و منحط جمهوری اسلامی به این خیزش و اعتصاب های عمومی و سراسری بپیوندیم.
هممیهنان گرامی، در این همبستگی ملی، حضور مداوم شما در خیابان ها و میدان های میهنمان همراه با اعتصاب های عمومی و سراسری در تمامی عرصههای اجتماعی و از سوی تمامی قشر های مردم، ضامن پیروزی جنبش آزادیخواهانه و عدالت جویانه است.
حمایت از اعتصاب کنندگان، به ویژه حمایت مالی و خدماتی و برپائی صندوق مالی به این قصد، از مبرم ترین و ضروری ترین کارهائی است که می باید انجام شود.
شورای ملی تصمیم با پشتیبانی از فراخوان به اعتصاب برای روز شنبه، از همه مردم سراسر ایران، معلمان، دانشجویان، دانشآموزان، کارمندان، کشاورزان، هنرمندان، کارگران در هر تشکلی که باشند، زحمتکشان، کاسبان، و هر ایرانی دیگر دعوت میکند با نمایش اتحاد ویکپارچگی در مقابل حکومت اسلامی، ناقوس سرنگونی این حکومت را به صدا در آوریم.
زن، زندگی، آزادی
گسترده باد همبستگی ملی مردم ما
شورای ملی تصمیم
8 مهرماه 1401 – 30 سپتامبر 2022
by حمید بی آزار | 29.سپتامبر 2022 | بیانیه
شورای ملی تصمیم تهاجمات پهبادی و موشکی جمهوری اسلامی به احزاب و اردوگاه پناهندگان سیاسی کرد ایرانی در اقلیم کردستان در شهر کویه سنجق، استان اربیل و سلیمانیه عراق که به صدمات جانی و زخمی شدن کودکان و خانواده اعضای احزاب منتهی شد را به شدت محکوم می کند. این تهاجمات یادآور حملات نفرت بار موشکی در سالهای متمادی گذشته است که هر بار باعث از بین رفتن جان دهها تن از کادرهای احزاب و خانواده های آنها در همین حوزه ها و پایگاه ها شده است. دلایل این تهاجمات ضد کرد و ضد ایرانی و ضد انسانی را باید در نیت های زشت و تفکر ضد بشری رژیم جمهوری اسلامی جستجو کرد که برای بقاء خود بجز کشتن و ایجاد نفرت طریق دیگری نمی شناسد.
جمهوری اسلامی زخم خورده از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» و حمایت احزاب کرد از اعتراضات سراسری ایران و بویژه در کردستان و هراس از احزاب دموکرات کردستان ایران، کومله کردستان و کومله زحمتکشان و دیگر احزاب سیاسی نه از زاویه قدرت نظامیگری آنها ( گزینه حق دفاع مشروع ) که به دلیل نفوذ سیاسی آنها درکردستان و هم سرایی شان با خروش ژینا (زنده یاد مهسا امینی) در سراسر ایران است. صدایی که از کردستان برخاست تا در تهران و دیگر استانهای کشور مردم را از ظلم بیحد رژیم روحانیون فاسد و حاکم بر کشور هشدار دهد. به این ترتیب در شرایط کنونی که خطر سقوط در کمین جمهوری اسلامی است، باید دلیل تهاجم نظامی رژیم بر علیه کردستان را نه از موضع قدرت که از موضع ضعف و دفاعی تلقی نمود. حکومت اسلامی باید بداند ابزارنظامی برای جلوگیری از سقوط جمهوری اسلامی دیگر بکار نمیآید.
دفاع از مبارزات مردم کردستان و حمایت از احزاب کرد مبارز در براندازی حکومت اسلامی دفاع از مبارزات مردم سراسر ایران است. شورای ملی تصمیم ضمن ابراز تاسف و تالم نسبت به صدمات و زیانهای جانی و مالی به خانواده ها و اعضای احزاب کرد اعلام می نماید که جمهوری اسلامی ممکن است بتواند هراس خود را با خمپاره و موشک به احزاب کرد لاپوشانی نموده و آنرا مرحمی بر زخم خود بداند، اما در حقیقت این سیاست احزاب کرد در ایجاد پیوند سراسری است که جمهوری اسلامی را به هراس انداخته است.
شورای ملی تصمیم
۶ مهر ۱۴۰۱ – ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲
