شورای ملی تصمیم  همراه و همگام با مردم آگاه ایران، برای تحقق خواسته‌های زیر تلاش و مبارزه می‌کند. 1- گذار کامل از جمهوری اسلامی با تکیه به جنبش‌های اعتراضی مردم، گذار خشونت پرهیز با حفظ حق دفاع مشروع. 2 – حفظ تمامیت ارضی کشور با تاکید بر نظام غیرمتمرکز . 3- جدایی دین از حکومت. 4 – فراخوان عمومی برای تشکیل مجلس مؤسسان. 5 – تلاش برای برپایی نظامی دموکراتیک و انتخابی  تعیین نوع حکومت با آرای مردم. 6 –  اجرای کامل اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و میثاق‌های وابسته به آن، با تاکید بر رفع هرگونه تبعیض علیه زنان و برابری جنسیتی در تمام عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، خانوادگی و مشارکت زنان در مدیریت جامعه، و نیز تاکید بر حفظ محیط زیست

هموطن به کمک عزیزان سیل‌زده در…

هموطن به کمک عزیزان سیل‌زده در…

هموطنان!

بخش قابل توجه ای از مردم استان سيستان و بلوچستان چند روزی است که در سیل گرفتار شده اند و به کمک‌های فوری ما احتیاج دارند.

جمعیت گسترده‌ای از مردم سیستان ‌و ‌بلوچستان در ۱۶ شهرستان و بیش از هزار و ۹۴۷ روستا در اثر وقوع سیل آسیب دیده‌اند و بنا به آمارهای دولتی، دست‌کم ۱۱۰ هزار تن از مردم در روستاها به کمک‌های امدادی فوری نیاز دارند. رژیم به جای کمک و رساندن امداهای اولیه، صندوق رأی فرستاده است.

به هر طریق که می‌توانید، به عزیزان سیل‌زده کمک کنید. (شماره حساب‌ها در زیر آمده است)

شورای ملی تصمیم ایران

۱۴ اسفند ۱۴۰۲ – ۴ مارس ۲۰۲۴

کمک نقدی به سیل‌زدگان جنوب بلوچستان از طریق موسسه محسنین وابسته به مسجد مکی زاهدان

براساس درخواست کاربران جهت کمک به سیل‌زدگان در جنوب بلوچستان، کمپین فعالین بلوچ از همه خیرین درخواست می کند کمک های نقدی را به موسسه زیر واریز کنند. موسسه خیریه محسنین (شعبهٔ امداد و خدمات‌رسانی دارالعلوم مکی زاهدان) آمادگی خود را برای «جمع‌آوری کمک‌های نقدی و غیرنقدی» به منظور امدادرسانی به سیل‌زدگان جنوب سیستان و بلوچستان اعلام کرده است. شماره‌کارت بانک رسالت به نام مؤسسهٔ خیریهٔ محسنین زاهدان:

5041727010553152

شماره حساب: 10109262841

شماره شبا: IR590700010002210926284001

شماره تماس: 05433426470

شماره همراه: 09152989280

شادباش عدم حضور گسترده در انتخ…

در نخستین انتخابات پس از انقلاب «زن، زندگی، آزادی» و  پس از ۴۴ سال حکومت تمامیت‌خواه، برای نخستین بار بود که اکثریت مردم بطور آشکار از شرکت در انتخابات دوری جستند و پائین‌ترین مشارکت تاریخ رژیم اسلامی را رقم زدند.

حضور پررنگ مردم در پویش «نه به انتخابات»

خانواده‌های قتل‌های حکومتی، کنشگران میدانی، مخالفین سیاسی، مدنی و صنفی با حضور تبلیغاتی وسیعی که در فضای مجازی، شبکه های اجتماعی و رسانه های مستقل صورت دادند،  در محکومیت حکومت اسلامی توانستند، افکار عمومی مردم ایران را یکپارچه در صف همبسته نانوشته «نه به انتخابات» متحد سازند و با عدم حضور در انتخابات، ماندگارترین دوره مشروعیت زدایی از حکومت اسلامی را در داخل و خارج از کشور رغم بزنند.

آمارها گویای عدم مشارکت

آمارها نشان می دهد که در خوشبینانه ترین حالت، رقمی بین ۲۰ تا ۳۰ درصد ایرانیان در انتخابات شرکت کرده اند. به علت سانسور شدید، عدم حضور ناظران و خبرنگاران مستقل راست‌آزمایی آمارها غیرممکن است. این پائین‌ترین میزان شرکت با توجه به برخی واقعیت‌ها در حقیقت بسیارپائین‌تر است. رژیم در آمار سازی مهارت بسیار دارد. رای باطله بسیار چشمگیر است. برخی چون جوانان عزیز دواطلب کنکور سال آینده و دانشجویان، کارمندان، نظامیان، عزیزان تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی… مجبورند به دلایل مختلف پای صندوق رای حکومت بروند. هشت میلیون نفری که به اجبار از جهنم حکومت آخوندی گریختند، امکان انتخاب ندارند. با اینهمه انتخابات نشان داد که شمارش ما مخالفان تمامیت‌خواهی بسیاریم و باید برای سرنگونی رژیم همگام شویم.

پیامدهای این پیروزی بزرگ

عدم حضور اکثریت مردم ایران در انتخابات ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ پیامدهای بسیاری در ساختار قدرت سیاسی، ایرانیان داخل و خارج از کشور و نیز نوع رویکرد کشورهای غربی به ماهیت و ماندگاری جمهوری اسلامی در قدرت خواهد داشت. در این پیام می توانیم به وضوح دریابیم که مردم ایران در چشم انداز نزدیک و دور پس از انتخابات می توانند شاهد پیامدهای مهمی باشند. از جمله؛

عدم مشروعیت جمهوری اسلامی: این انتخابات به وضوح نشان داد که جمهوری اسلامی مشروعیت مردمی ندارد و خواهان تغییر آن هستند.

افزایش بی اعتباری جمهوری اسلامی در جامعه جهانی: عدم مشارکت گسترده مردم در انتخابات، بی اعتباری جمهوری اسلامی در جامعه جهانی را افزایش خواهد داد و احتمال تحریم نهادهای قدرت توسط کشورهای دیگر را بیشتر می‌کند.

تقویت روحیه همبستگی مردم: این پیروزی بزرگ، روحیه و همبستگی مردم ایران را برای ادامه مبارزه تا رسیدن به آزادی و دموکراسی تقویت خواهد کرد.

شورای ملی تصمیم کنش مدنی مردم ایران در «نه به انتخابات فرمایشی ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ جمهوری اسلامی» را صمیمانه تبریک می گوید و آرزو دارد تا در آینده نه چندان دور تمامی نیروهای اپوزیسیون داخل و خارج از کشور بتوانند از فرصت به دست آمده، با همکاری یکدیگر و در صفی استوار اقدام به فروپاشی حکومت اسلامی در ایران نمایند.

گسترده باد همگامی همه‌ نیروهای آزادیخواه، روادار و دموکرات برای گذار کامل از حکومت اسلامی و نیل به حکومتی سکولار مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های پیوست آن.

زنده باد آزادی و دموکراسی

شورای ملی تصمیم ایران

۱۳ اسفند ۱۴۰۲  ۳ مارس ۲۰۲۴

شروین حاجی‌پور به ۳ سال و ۸ ما…

شروین حاجی‌پور به ۳ سال و ۸ ما…

«به بهانه حکم قطعی زندان برای شروین حاجی پور: در این گزارش اشاره ای داریم به سرنوشت بعضی از هنرمندانی که بخاطر انتخاب «سمت درست تاریخ که مردم هستند» در رژیم جمهوری اسلامی محکوم و محروم به زندگی در زندان می شوند. کارگروه خبر کمیسیون رسانه شورای ملی تصمیم»

ادامه مطلب

بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای ص…

بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای ص…

فرهنگیان، دانش‌آموزان، مردم ایران

در زمانه‌ای قرار گرفته‌ایم که «مردم» توسط حکومت، به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی و تداوم قدرت مطلقه خود نیازمند سازوکاری است به نام “انتخابات” که از قضا به واسطه فلسفه سیاسی و بنای ایدئولوژیک خود هیچ اعتقادی به آن ندارد. «انتخابات» نه یک شیوه برای دخالت در تعیین سرنوشت و کرامت انسان، که روشی برای حذف از طریق مشارکت در این سازوکار غیر دموکراتیک می‌باشد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با بیش از دو دهه فعالیت در عرصه‌های آموزشی و فرهنگی و تلاش برای بهبود شرایط آموزش و پرورش، به ناکارآمدی دولت و مجلس در حل بحران‌های فرهنگی، اقتصادی، زیست‌محیطی، اجتماعی، سیاست داخلی و خارجی – که محصول بی‌تدبیری‌ها و سوء‌مدیریت خود حکومت است – اذعان دارد و بنا به دلایل زیر انتخابات نمایشی مجلس را تحریم می‌کند؛ و اطمینان دارد مردم با عقلانیت و مسئولیت اجتماعی خود، همگام با ما به این کنش تاثیرگذار خواهند پیوست.

۱) وجود نهادهای انتصابی، غیرانتخابی و غیرپاسخگو با داشتن قدرت مطلق از صدر تا ذیل حکومت.
۲) در انحصار قرار دادن کامل حوزه‌های اقتصاد، سیاست، فرهنگ، قضاوت و امنیت به زیرمجموعه‌های همان نهادهای انتصابی.
۳) محدودیت تام در انتخاب شدن و انتخاب کردن بواسطه اعمال منویات همان نهادها از طریق نهاد انتصابی شورای نگهبان.
۴) قرار گرفتن تمامی مجلس در برابر مردم، هر زمان که خواستار مطالبات حقوقی و قانونی خود بوده‌اند، به نفع حکومت؛ به طوری‌که مجلس‌نشینان در عوض این که وکیل‌الرعایا باشند، وکیل‌‌الحکومه شده‌اند.
۵) عدم نظارت مجلس که وظیفه ذاتی اوست در بحران‌هایی همچون گرانی، بیکاری، غارت ثروت و منابع عمومی توسط رانت‌خواران وابسته به نهادهای انتصابی و نیز نهادهای اقتصادی دارای ثروت‌های کلان.
۶) مردم مجلس را در زندگی واقعی خود احساس نمی‌کنند، چرا که تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی در عرصه‌های مختلف در اختیار صاحبانِ قدرتِ غیرانتخابی است.
۷) حذف قطعی اصل سی قانون اساسی و کالایی کردن آموزش به قصد انباشت سرمایه و ایجاد سود برای عوامل قدرت غیرپاسخگو.
۸) به محاق بردن اصول ۲۶ و ۲۷ قانون اساسی که سازوکاری برای مشارکت مردم در تعیین سرنوشت خویش بود و عدم رسیدگی به زندانی کردن، اخراج، تبعید و پرونده‌سازی علیه کنشگران در عرصه آموزش، کار و زنان که خواستار احیای این اصول هستند.
۹) پیوستن اکثریت نمایندگان به باندهای کوه‌خواران، زمین‌خواران، وارد کنندگان و صادر کنندگان کالا بصورت قاچاق. و گماردن نزدیکان غیرمتخصص خود در مشاغل کلیدی کشور.
۱۰) عدم رسیدگی و نظارت بر امنیت شغلی، افزایش حقوق مطابق با تورمِ معلمان، کارگران، کارمندانِ شاغل و بازنشسته و نیز نمایندگان منتخب بازنشستگان در صندوق‌های بازنشستگی و عدم جلوگیری از غارت ثروت آنان توسط منتصبین نهادهای حکومتی در این صندوق ها.
۱۱) تصویب قوانینی که منجر به فرودست‌سازی اکثریت مردم و سرمایه‌سازی بی‌رویه برای سرمایه‌داران وابسته به حکومت می‌شود و در سرکوب مردم هر زمان قدرت نیاز داشته باشد از هیچ خشونتی دریغ نمی‌ورزند.
۱۲- در این شرایط جایی برای نهادهای دموکراتیکی مانند مجلس نمی‌ماند، الا این که از محتوا خالی شود تا «همه چیزمان مثل همه چیزمان» گردد. همانطور که سال‌هاست همین اتفاق افتاده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
دهم اسفند ۱۴۰۲

“سلطنت طلب یا جمهوری خوا…

“سلطنت طلب یا جمهوری خوا…

نویسنده: نیما بهرامی

February 25, 2024

ایران در عصر تجدد، شاهد ظهور احزاب، نحله های مختلف فکری و ایدئولوژی های متفاوت سیاسی بوده است. شوربختانه این ظهور همزمان، در اکثر مواقع به نبرد حذفی و بعضا خونین بدل گردیده تا رقابتی صرفا در چارچوب اصول دنیای سیاست.

نتیجه این رویه و همزیستی خصومت آمیز، «ایران» امروز ماست. سرزمینی سوخته، با طبیعتی رو به زوال، اقتصاد، صنعت و فرهنگی رو به اضمحلال و از همه فاجعه بار تر «کیان ملی» مان که در خطر است.

ادامه، لطفاً اینجا کلیک کنید.