by حمید بی آزار | 8.مارس 2024 | بیانیه
روز جهانی زن در دفاع از حقوق زنان و به پاس مبارزه پیگیر و دلیرانه آنان به یک روز مهم و تاریخی در تقویم تمام کشورها تبدیل شده است. زنان در طول تاریخ همواره به دنبال حقوق خودشان بودند، روز جهانی زن، نمادی برای رسیدن به این حقوق اساسی زنان میباشد.
اما مشخصه اصلی شخصیت زنان ایرانزمین کنش و مبارزه در حوزه های گوناگونی است که طی عمر حکومت اسلامی اشکال ویژه ای بخود گرفته است. ما در دو سال اخیر شاهد نقش برجسته زنان و دختران ایرانزمین در رویارویی نابرابر با حاکمیت دینی بودیم. در حرکتهای اعتراضی جنبش زن زندگی آزادی که زنان برجسته ترین عناصر میدانی آن بودند، شاهدیم که در مبارزه با جمهوری اسلامی و برای رفع تبعیض جنسیتی، دینی و ساختاری در حوزه های اجتماعی، آنان توانستند توانایی غیرقابل انکاری در مبارزه برای احیای حقوق از دست رفته نشان دهند و مردم ایران و جهان را این توانائی و رهبری را تحسین میکنند.
سرکوب وسیع و بازداشتهای غیرانسانی زنان در حوزه عمومی، حملات شیمیایی به دختران مدارس، دستگیری زنانی که باورمند به حجاب نیستند، همراه با ضرب و شتم، زندان، شکنجه و نکوهیدن آنان در نظام اسلامی، دیگر بر کسی پوشیده نیست. اکنون که زنان ایرانزمین به پیشواز روز جهانی زن می روند، صدها زن مبارزه به دلیل مطالبات برابری طلبانه خود در زندانهای جمهوری اسلامی بسر می برند.
بی تردید دستیابی مردم ایران به دموکراسی پایدار و رهایی ایران از چنگ حکومت اسلامی بدون توجه به نقش زنان و تحقق مطالبات آنان امکانپذیر نخواهد بود. به این اعتبار ضرروت مبارزه با جمهوری اسلامی در شرایط کنونی رابطه تنگاتنگی با راهبری و رهبری زنان و نقش آنان در حوزه سیاسی و اجتماعی دارد. حیات بنیادگرایی اسلامی ماهیتا به تبعیض در جامعه مردسالار اسلامی گره خورده است. تازمانیکه سلطه این حکومت از پهنه اجتماع پاک نشود، امکان تحقق دموکراسی و رفع انواع تبعیضها از جمله تبعیض جنسیتی میسر نخواهد بود.
شورای ملی تصمیم با باور به این اصل بدیهی و مهم که بین زنان و مردان باید برابری حقوقی و انسانی شکل بگیرد، هشدار می دهد که چنانچه جریانات سیاسی، صنفی و مدنی نتوانند راهبرد گذار کامل از نظام جمهوری اسلامی را در هماهنگی و همگرایی با جنبش زنان فراهم سازند، رفع تبعیض زنان میهن ما، میسر نخواهد بود.
روز جهانی زن بر همه زنان ایرانزمین و جهان مبارک باد
شورای ملی تصمیم ایران
۱۸ اسفند ۱۴۰۲
٧ مارس ۲۰۲۴
by حمید بی آزار | 7.مارس 2024 | اخبار
عفو بینالملل در گزارش تازه خود، کارزار “گسترده و خشن” تحمیل حجاب اجباری در ایران را مستند کرده است. این گزارش مبتنی بر شهادت ۴۶ نفر، از بازرسیهای گسترده و توقیف خودروهای زنان، جریمه نقدی و کلاسهای “اخلاق” خبر میدهد.
سازمان حقوق بشری “عفو بینالملل” در آستانه روز جهانی زن گزارش مستند و ویژه در زمینه سرکوب گسترده زنان در جمهوری اسلامی و تحمیل حجاب اجباری علیه زنان منتشر کرد.
این گزارش از ابعاد کارزار گسترده و خشونتآمیز جمهوری اسلامی برای اجرای قوانین سرکوبگرانه حجاب اجباری از طریق نظارت گسترده بر زنان و دختران در مکانهای عمومی و بازرسیهای گسترده پلیس با هدف قرار دادن زنان راننده خبر میدهد.
عفو بینالملل در گزارش خود میگوید، خودروهای دهها هزار زن به دلیل سرپیچی از قوانین حجاب در ایران بهطور خودسرانه توقیف شدهاند. برخی دیگر تحت پیگرد قانونی قرار گرفته و به شلاق یا زندان محکوم شدهاند یا با مجازاتهای دیگری مانند جریمه نقدی یا اجبار به شرکت در کلاسهای “اخلاق” مواجه هستند.
این گزارش شهادت ۴۶ نفر را مستند کرده که شامل ۴۱ زن، از جمله یک زن ترنس، یک دختر و چهار مرد میشود که از سوی عفو بینالملل در فوریه ۲۰۲۴ جمعآوری شدهاند.
اسناد رسمی، از جمله احکام دادگاه و دادستانی، نشان میدهند که مجموعهای از سازمانهای دولتی درگیر این کارزار آزار و اذیت زنان و دختران به دلیل استفاده از حقوق خود برای استقلال بدن و آزادی بیان و عقیده هستند. این سازمان گزیدههایی از ۲۰ مورد از شهادتها را منتشر کرده است تا تصویری اجمالی از واقعیت وحشتناک روزانه زنان و دختران در ایران ارائه دهد.
دایانا الطحاوی، معاون مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل، در این رابطه گفت: «تاکتیکهای خشونتآمیز آنها از متوقف کردن خودروی رانندگان زن در خیابانها و توقیف انبوهی از خودروها تا تحمیل حکم غیرانسانی شلاق و احکام زندان را شامل میشود.»
الطحاوی افزود: «این تشدید آزار و پیگرد علیه زنان و دختران و کودکان ایران تنها چند هفته پیش از رأیگیری شورای حقوق بشر سازمان ملل در مورد تمدید ماموریت هیأت حقیقتیاب به منظور بررسی تخلفات از زمان مرگ مهسا/ژینا امینی در بازداشت، صورت میگیرد. کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل باید بتوانند بر بحران فرار از مجازات مسببان این حملات به زنان و دختران غلبه کنند، به این صورت که اطمینان حاصل شود تا یک مکانیسم مستقل بینالمللی همچنان شواهدی را جمعآوری و تثبیت میکند، مورد تحلیل قرار میدهد و برای رسیدگی قضایی در آینده آماده میسازد.»
این گزارش در مورد مجریان کارزار تحقیرآمیز جمهوری اسلامی برای تحمیل حجاب اجباری از پلیس امنیت اخلاقی، پلیس راهنمایی و رانندگی، دادسراها، دادگاهها، وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران و همچنین نیروی شبهنظامی بسیج و سایر عوامل لباس شخصی نام برده است.
بر اساس گزارش عفو بینالملل، اطلاعیههای رسمی حاکی از آن است که از آوریل ۲۰۲۳ (فروردین ۱۴۰۲) پلیس امنیت اخلاقی ایران دستور توقیف خودسرانه صدها هزار وسیله نقلیه با راننده یا سرنشینان زن، از جمله دختر ۹ ساله بدون حجاب یا روسری “نامناسب” را صادر کرده است.
بر اساس شهادتها، این دستورات براساس تصاویر ضبط شده توسط دوربینهای مداربسته یا گزارشهای ماموران لباس شخصی در حال گشتزنی در خیابانها و استفاده از اپلیکیشن پلیس به نام “ناظر” برای گزارش پلاک خودروهای دارای رانندگان یا سرنشینان زن با حجاب “نامناسب” اجرا شدهاند.
گزارش مینویسد زنان مورد هدف و بستگان آنها پیامکها و تماسهای تلفنی تهدیدآمیز دریافت کردهاند که به آنها دستور داده شده خود را به پلیس امنیت اخلاقی معرفی کنند تا خودروهای خود را به عنوان مجازات سرپیچی از حجاب اجباری تحویل دهند. عفو بینالملل اسکرین شات ۶۰ پیامک از این دست را که طی سال گذشته برای ۲۲ زن و مرد ارسال شده بود، بررسی کرده است.
در ماههای اخیر، مقامات جمهوری اسلامی همچنین اقدام به توقف و بازرسیهای تصادفی خودروها کرده و زنان راننده را در خیابانهای پرتردد هدف قرار دادهاند. ماموران پلیس با متوقف کردن خودروهای رانندگان زن شماره پلاک آنها را وارد سیستم دادههای پلیس کرده و زنان را مجبور میکنند به کلانتری بروند تا خودروهایشان توقیف شود. جرثقیلها نیز برای توقیف خودروهای زنانی که از تحویل آن امتناع میکنند، وارد عمل میشوند. در این رابطه عفو بینالملل با ۱۱ زن صحبت کرده است.
در بسیاری از موارد، مقامات ارشد پلیس امنیت اخلاقی پس از تسویه هزینههای خودسرانه پارکینگ و نقل و انتقال با جرثقیل و اخذ تعهدات کتبی مبنی بر رعایت حجاب اجباری از زنان و دختران و یا مردان، دستور ترخیص خودرو را پس از ۱۵ تا ۳۰ روز صادر میکنند. در مواردی، پلیس اخلاق زنان و دختران را به مقامات قضایی معرفی میکند و آزادشدن خودروی آنها منوط به دستور دادستانی است.
بدرفتاری و محرومیت از دسترسی به اماکن و خدمات عمومی
زنان همچنین به عفو بینالملل توضیح دادهاند که چگونه دسترسی آنها به وسایل حملونقل عمومی، فرودگاهها و خدمات بانکی به طور مرتب ممنوع و مشروط به حجاب اجباری میشود. این زنان توضیح دادند که چگونه مجریان دولتی، به ویژه در فرودگاهها، از دسترسی زنان و دخترانی که کلاه بر سر داشتند به خدمات جلوگیری کرده و بلندی و تناسب آستین، شلوار و فرم حجاب آنها را مورد بررسی قرار دادهاند. زنان همچنین گفتهاند که چنین برخوردهایی معمولاً با توهینهای لفظی، از جمله توهینهای جنسیتی و تهدید به پیگرد همراه بوده است. یک زن همچنین در مورد حادثهای در اواخر سال ۲۰۲۳ به این سازمان گفت که یک مجری در ایستگاه مترو در تهران با مشت به سینه دخترعموی ۲۱ ساله او زده است. دختر ۱۷ سالهای به عفو بینالملل گفت که مدیر مدرسهاش پس از اینکه دوربین مداربسته از او در یک کلاس درس بدون حجاب فیلم گرفت، تحصیل او را به طور موقت تعلیق و تهدید کرد در صورت برداشتن روسری او را به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران معرفی خواهد کرد.
تعقیب و مجازات ناعادلانه
عفو بینالملل در مورد ۱۵ زن و یک دختر ۱۶ ساله در هفت استان مطلع شد که صرفاً به دلیل ظاهر شدن بدون روسری یا استفاده از حجاب یا روسری “نامناسب” در هنگام سوار شدن به وسایل نقلیه یا در مکانهای عمومی مانند مراکز خرید، تئاتر، فرودگاه یا مترو یا در تصاویر منتشر شده در حسابهای رسانههای اجتماعی آنها، تحت پیگرد قانونی قرار گرفتهاند.
گزارش عفو بینالملل میافزاید، به سختی میتوان میزان چنین پیگردهایی را مشخص کرد، زیرا مقامات آمارهای واقعی را منتشر نمیکنند. اظهارات محمدرضا میرحیدری، فرمانده انتظامی استان قم در ژانویه ۲۰۲۴ در مورد ۱۹۸۶ پرونده مجرمانه در ارتباط با حجاب اجباری تنها در قم از مارس ۲۰۲۳ (اسفند ۱۴۰۱)، حاکی از آن است که این گونه موارد در سطح وسیعی گزارش نشده است.
یک زن به عفو بینالملل گفت که یک قاضی به انبوهی از ۳۰ یا ۴۰ پرونده روی میزش اشاره کرده و گفته همه آنها مربوط به حجاب اجباری است. چند زن دیگر گفتند که مقامات دادستانی و پلیس به دلیل مقاومت زنان در برابر حجاب اجباری، از کار سنگین خود شاکی هستند.
محکومیت به شرکت در کلاس “اخلاق”
عفو بینالملل پروندههای چهار زن را مستند کرده که حکم قضایی دریافت کردند و از آنها خواسته شده تا در پنج دوره کلاس “اخلاق” شرکت کرده و تا یک سال از هرگونه رفتار “جنایی” اجتناب کنند تا پرونده کیفری آنها بسته شود.
یکی از این زنان به عفو بینالملل گفت که چگونه مقام دادستانی که این کلاس را اداره میکند، شرکت ۴۰ زن در کلاس را دلیل آمار بالای طلاق دانسته و آنها را به خاطر “برهنه” ظاهر شدن سرزنش میکند.
عفو بینالملل گزارشی از وزارت اطلاعات را بررسی کرده که در آن دستور نظارت مستمر بر فعالیتهای آنلاین یک زن هنرمند را که به خاطر پستهای اینستاگرامش هدف قرار گرفته بود، صادر کرده است. در زمان انتشار گزارش عفو بینالملل، دادرسی علیه شش تن از زنانی که عفو بینالملل پرونده آنها را مستند کرده بود، ادامه داشته است.
مقامات قضائی و کیفری علاوه بر مجازات، اکثر زنان و دختران را به شلاق و زندان تهدید کردهاند، در حالی که یکی به مرگ و دیگری به خشونت جنسی تهدید شده است. پدر یک دختر ۱۶ ساله به عفو بینالملل گفت که در جریان محاکمه دخترش، قاضی دادگاه اطفال و نوجوانان با پرخاش از او پرسید که چرا حجاب اجباری را رعایت نمیکند و او را به شلاق و زندان تهدید کرده است. این دختر در نهایت تبرئه شد اما مجبور شد در پلیس امنیت اخلاقی یک تعهدنامه امضا کند.
در ژانویه ۲۰۲۴، مقامات حکم ۷۴ ضربه شلاق علیه “رویا حشمتی” را به دلیل بیحجابی در انظار عمومی اجرا کردند. او در شهادتی در حساب رسانههای اجتماعی خود، شلاق زدنش توسط یک مقام مرد در حضور قاضی در اتاقی که او آن را “شکنجهگاه قرون وسطایی” توصیف کرد، بازگو کرد.
لایحه موسوم به “عفاف و حجاب” با هدف تدوین و تشدید تعرض مقامات به زنان و دختران به دلیل سرپیچی از حجاب اجباری، در حال تصویب در مجلس شورای اسلامی ایران است. ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری اسلامی در فوریه ۲۰۲۴ رسماً هزینههای مالی کلان اجرای چنین لایحهای را پذیرفته و راه را برای تصویب این لایحه توسط شورای نگهبان هموار کرده است.
دویچه وله- ۱۰ اسفند ۱۴۰۲
۷ مارت ۲۰۲۴
by حمید بی آزار | 7.مارس 2024 | مقالات
زنان و مردان آزاداندیش و آزادیخواه
روزجهانی زن را به شما تبریک میگوئیم و امید داریم که زنان با توانمند سازی هرچه بیشترِ خود برای دستیابی به برابری جنسیتی، رفع تبعیض و رهایی زنان از قوانین زن ستیز تا رهایی همواره بکوشند.
ما، زنان عضو “پیمان همکاری”، دستاوردهای مبارزه و تلاش برای برابری جنسیتی جهت از بین بردن آپارتاید جنسیتی را پاس می داریم و خود را رهرو راهی می دانیم که یکصدوچهارده سال پیش زنان بیشماری از گروه های مختلف اجتماعی با هدفی مشترک توانستند در کنار هم ایستاده و این راه دشوار را به جاده ای پر رهرو تبدیل کنند.
فرا روی ما گسترهایست با امیدی روشن و آرزویی دست یافتنی، زیرا زنان ما پرچمدار جنبشی شده اند که توان ، اراده و قدرت زنانه را به جهان ثابت کرده است.
جنبش مهسا ادامه همان راهی بود که برای زنان آزادی، برابری و زندگی می خواست. جنبشی که در شهر ها و کوچه ها و خانه ها هر روز ادامه دارد، جنبشی که در رگهای نسل آینده زنان میجوشد، و با تکیه بر شعار محکمش یعنی «زن،زندگی،آزادی » سرِ باز ایستادن ندارد، جنبشی که تعصب ها و تبعیض های مذهبی، فرهنگی، و جنسیتی را بر نمیتابد، جنبشی که به ما آموخت زنان در زندگی و رشد در شرایط برابر فضا نورد می شوند، به دنیای ریاضیات جان تازه می دهند، بر مسند اداره کشور ها می نشینند، دنیای هنر را رنگین تر می کنند، و برای جامعه و زنان چراغ راه روشن آینده را پرنورتر می کند.
ما این روز ویژه را به زنان شجاع و با استقامتمان که با شعار «زنان انتخاب می کنند» و به مبارزه و تلاش ادامه می دهند شادباش می گوییم و در کنار هم برای رسیدن به روزهای روشنِ بدون جمهوری اسلامی می ایستیم.
کمیسیون زنان “پیمان همکاری”
14 اسفند 1402 / سوم مارس 2024
by حمید بی آزار | 7.مارس 2024 | بیانیه
حمله حماس به اسرائیل مجموعهای از حملات هماهنگ بود که ۷ اکتبر ۲۰۲۳ توسط گروه شبهنظامی اسلامگرای فلسطینی حماس، از نوار غزه به مناطق مرزی اسرائیل انجام شد. حملاتی که توسط حماس و دیگر گروههای مسلح فلسطینی به عنوان عملیات طوفان الاقصی و توسط اسرائیل شنبه سیاه نامیده شد. پس از آن ارتش اسرائیل به نوار غزه حمله کرد.
رسانه های دولتی اسرائیل اعلام کرده اند که صدها نظامی در مناطق جنگی و بیش از ۱۵۰۰ غیرنظامی در مناطق اسرائیل توسط حماس کشته شده اند. مقام های بهداشتی غزه هم میگویند که دستکم در طول پنج ماه جنگ بیش از ۳۲ هزار نفر فلسطینی به قتل رسیدند که نزدیک به ۶۰ درصد کشته ها را کودکان و زنان تشکیل می دهند. همینطوربالغ بر ۶۶ هزار و ۶۳۰ نفر هم مجروح شدهاند.
از زمان تاسیس حکومت اسرائیل در مه ۱۹۴۸ که نزدیک به ۷۰۰ هزار فلسطینی، یعنی نیمی از جمعیت عربهایی که در آن زمان تحت قیمومیت بریتانیا زندگی میکردند، مجبور به فرار شدند یا از خانههای خود بیرون رانده شدند و به اردن، لبنان و سوریه و همچنین غزه، کرانه باختری و بیتالمقدس شرقی رهسپار شدند، نزاع میان مردم فلسطین و دولت اسرائیل پایانی به خود ندیده است.
در این مدت تلاشهای زیادی در سازمانهای بین المللی یا توسط دولتها برای حل این مناقشه صورت گرفته است که آخرین تلاش های جامعه جهانی رای به «تاسیس دو دولت و دو ملت» بوده است. در این رابطه بود که «اسحاق رابین، نخست وزیر وقت اسرائیل و یاسر عرفات رهبر سازمان آزادی بخش فلسطین در سال ۱۹۹۳، توافقی در اسلو امضا کردند که رای به خودمختاری محدود فلسطینی می داد.
دو سال بعد از اجلاس کمپ دیوید در سال ۲۰۰۲ بود که به موجب این طرح «به اسرائیل پیشنهاد داده شد تا در ازای عادیسازی روابط با همه کشورهای عربی، از سرزمینهایی که در جنگ ۱۹۶۷ تصرف کرده بود به طور کامل عقب نشینی کند، همچنین یک کشور فلسطینی تشکیل شود و برای پناهندگان فلسطینی نیز «راه حلی عادلانهای» در نظر گرفته شود.
در مورد «راه حل دو کشوری» یا همان استقرار توامان دو کشور جداگانه اسرائیل و فلسطین که به معنی به رسمیت شناختن کشور فلسطین برای فلسطینیان کرانه باختری و نوار غزه خواهد بود، باید گفت که حماس این راه حل را به کلی مردود میدانست. همینطور بخشی از مردم و احزاب راست اسرائیلی هم مخالف سرسخت چنین سیاستی بودند.
با اینحال به نظر می رسد که جامعه جهانی، کشورهای بزرگ و دولتهای مدافع حقوق بشر اکثراً خواهان به رسمیت شناختن پیشنهاد «دو دولت و دوملت فلسطینی و اسرائیل» هستند و خواهان پایان مناقشات ۷۰ سال گذشته، و نیز توافق صلحی جامع بوده که بحران در مناطق خاورمیانه تحت تاثیر مستقیم آن می باشد. در این رابطه چند چالش محوری در حل بحران فلسطین-اسرائیل وجود دارد که در زیر به آن اشاراتی خواهیم کرد.
– بزرگترین چالشهای صلح در میان مردم فلسطین و دولت اسرائیل به دو شکل با بحرانهای داخلی وخارجی گره خورده است
عوامل داخلی:
ساخت شهرکهای یهودی در سرزمینهایی که اسرائیل در سال ۱۹۶۷ اشغال کرده است: اسرائیل پس از پیروزی بر اعراب در جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، برخلاف حقوق بینالملل در اراضی کرانه باختری رود اردن (از جمله اورشلیم شرقی) و بلندیهای جولان دست به شهرکسازی زده است. جامعه بینالمللی ساخت و سازهای اسرائیل در این مناطق را شهرکسازی غیرقانونی محسوب میکند.
اختلاف بر شهر بیتالمقدس و شیوه اداره آن: فلسطینیها خواهان این هستند که بیتالمقدس شرقی، که شامل اماکن مقدس مسلمانان، یهودیان و مسیحیان است، پایتخت کشور آنها باشد. با این حال، اسرائیل میگوید که بیتالمقدس (اورشلیم) باید پایتخت «جداییناپذیر و ابدی» آنان باقی بماند.
مساله بازگشت پناهجویان: نزدیک به پنج میلیون و ۶۰۰ هزار پناهنده فلسطینی در اردن، لبنان، سوریه، کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و غزه زندگی میکنند. حدود نیمی از پناهجویان ثبت شده بدون تابعیت هستند و بسیاری از آنها در اردوگاههای پر ازدحام زندگی میکنند.
عوامل خارجی:
دخالت کشورهای عربی منطقه در رسیدن به توافق دو دولت و دو ملت: کشورهایی چون سوریه، عربستان، ایران، ترکیه، مصر… از جمله کشورهایی هستند که قصد دارند تا منافع آنان در توافق بین اسرائیل با فلسطین هم تامین گردد.
نیروهای نیابتی در منطقه خاورمیانه برای دستیابی به منافع کوتاه مدت خود از صلح بین اسرائیل و فلسطین جلوگیری می کنند. کشورهایی چون قطر، ایران، ترکیه، عربستان از جمله کشورهایی هستند که از بحران در منطقه خاومیانه بهره می برند.
جمع بندی جنگ اسرائیل و فلسطین
از ۷ اکتبر تا این لحظه (۱۶ اسفند ۱۴۰۲) بیش از ۳۲۷۰۰ نفر فلسطینی کشته شده و نزدیک به ۲ هزارنفر اسرائیلی جان خود را از دست داده اند.
رسانه های نزدیک به نهادهای فلسطینی عنوان می کنند که از آغاز جنگ توسط حماس، شنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۲تاکنون؛ در غزه ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار نفر آواره هستند. ۸ هزارنفر هنوز زیر آوار مدفون هستند. ۷۱ درصد از جمعیت نوار غزه از گرسنگی شدید رنج می برند. بیش از ۳۵۵ هزار واحد مسکونی تخریب شده که شامل ۷۰ درصد مدارس، ۵ دانشگاه، ۷۲ درصد مرکز درمانی می شود.
همنیطور گفته می شود که از آغاز حمله زمینی اسرائیل به نوار غزه حداقل۱۴۰۰ شهروند و ۲۳۶ سرباز کشته و ۱۴۲۹ نفر اسرائیلی زخمی شدند. ۴۳ شهرک یهودی نشین خالی از سکنه گشته است. بیش از ۷۰ هزار اسرائیلی مجبور به ترک خانه هایشان شده اند، و تاکنون نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر در اسرائیل آواره شده اند.
شورای ملی تصمیم براساس مصوبههای سازمان ملل، مبانی حقوق بشر و کنوانسیونهای به رسمیت شناخته شده و نیز با حمایت از تمامی منشورها و اسنادی که رای به تائید حقوق مستقل دو ملت فلسطینی و اسرائیلی می دهد، حمایت می کند و از سازمانهای بین المللی و نهادهای حقوق بشری و همینطور از دولتهای مستقل که منافع انسانی در اولویت سیاست خارجی آنان است تقاضا دارد تا ضمن به رسمیت شناختن اصول حقه هر دو ملت و دو دولت فلسطینی و اسرائیلی، زمینه های صلح پایدار در منطقه خاورمیانه و در فلسطین و در اسرائیل را فراهم سازند.
مناقشه فلسطین و اسرائیل راه حل نظامی ندارد
شورای ملی تصمیم ایران
۱۶ اسفند ۱۴۰۲ – ۶ مارس ۲۰۲۴