در حمایت از اعتصاب غذای زنان زندانی سیاسی و اجتماعی
بنام جوانان جانباخته راه آزادی ایران
هم میهنان گرامی
قتل دولتی و فرا قضایی محمد قبادلو وفرهاد سلیمی موجی از خشم و نفرت را در بین ایرانیان مخالف رژیم ایجاد کرده است، از جمله ۶۱ نفر از زنان زندانی سیاسی و اجتماعی، علیرغم تمام مخاطراتی که متوجه آنهاست ، از روز ۵ شنبه ۵ بهمن برابر با ۲۵ ژانویه در اعتراض به اقدام قوه قضاییه حکومت اسلامی و همچنین برای نجات جان دیگر زندانیان بی گناهی چون مجاهد کورکور و چندین تن دیگر که در خطر اعدام فوری هستند، دست به اعتصاب غذا زده اند.
«کمیسیون دادخواهی شورای ملی تصمیم» ضمن پشتیبانی ازاقدام ۶۱ زندانی سیاسی زن ، از همه باورمندان به دموکراسی و حقوق بشر برای ایران دعوت میکنیم از این کارزار انسانی پشتیبانی کرده و برای برداشتن گامهای عملی مشترک در راه ایجاد همبستگی علیه اعدام جوانان میهنمان پیشقدم گردند.
در حمایت از اعتصاب غذای زنان زندانی سیاسی و اجتماعی
بنام جوانان جانباخته راه آزادی ایران
هم میهنان گرامی
قتل دولتی و فرا قضایی محمد قبادلو وفرهاد سلیمی موجی از خشم و نفرت را در بین ایرانیان مخالف رژیم ایجاد کرده است، از جمله ۶۱ نفر از زنان زندانی سیاسی و اجتماعی، علیرغم تمام مخاطراتی که متوجه آنهاست ، از روز ۵ شنبه ۵ بهمن برابر با ۲۵ ژانویه در اعتراض به اقدام قوه قضاییه حکومت اسلامی و همچنین برای نجات جان دیگر زندانیان بی گناهی چون مجاهد کورکور و چندین تن دیگر که در خطر اعدام فوری هستند، دست به اعتصاب غذا زده اند.
«کمیسیون دادخواهی شورای ملی تصمیم» ضمن پشتیبانی ازاقدام ۶۱ زندانی سیاسی زن ، از همه باورمندان به دموکراسی و حقوق بشر برای ایران دعوت میکنیم از این کارزار انسانی پشتیبانی کرده و برای برداشتن گامهای عملی مشترک در راه ایجاد همبستگی علیه اعدام جوانان میهنمان پیشقدم گردند.
آموزش یک حق انسانی، یک کالای عمومی و یک مسئولیت جمعی است
۲۴ژانویه/۴ بهمن؛
یادگیری برای صلح پایدار
یادگیری صلح باید دگرگون کننده باشد و به دانش آموزان با دانش، ارزش ها، نگرش ها، مهارت ها و رفتارهای مورد نیاز برای تبدیل شدن به عوامل صلح در جوامع خود کمک کند. پایه های صلح آمیزترین، عادلانه ترین و پایدارترین جوامع از طریق آموزش و پرورش گذاشته می شود، نیرویی که در هر جنبه ای از زندگی روزمره ما و دیدگاه های کلی ما نفوذ می کند. در مواجهه با تشدید تغییرات آب و هوایی، فرسایش دموکراتیک، نابرابری های مداوم، تبعیض رو به رشد، سخنان نفرت انگیز، خشونت و درگیری در جهان، آموزش و پرورش به عنوان یک ابزار قدرتمند برای رسیدگی و جلوگیری از این چالش ها در آینده ظاهر می شود. علاوه بر این، هنگامی که به طور موثر طراحی و اجرا می شود، آموزش و پرورش یک سرمایه گذاری بلند مدت با بازده رو به افزایش است. تعهد فعال به صلح فوری تر از همیشه است و آموزش و پرورش برای این تلاش مرکزی است.
پس زمینه
آموزش یک حق انسانی، یک کالای عمومی و یک مسئولیت جمعی است.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد ۲۴ ژانویه را به عنوان روز جهانی آموزش و پرورش اعلام کرد تا نقش آموزش و پرورش در صلح و توسعه را جشن بگیریم.
آموزش یک حق انسانی است
حق آموزش در ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر گنجانده شده است. این اعلامیه خواستار آموزش ابتدایی رایگان و اجباری است. کنوانسیون حقوق کودک که در سال ۱۹۸۹ به تصویب رسید، از این هم فراتر می رود و تصریح می کند که کشورها باید آموزش عالی را برای همه در دسترس قرار دهند.
آموزش کلید توسعه پایدار است
هنگامی که دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار به تصویب رسید، جامعه بین المللی به رسمیت شناخت که آموزش و پرورش برای موفقیت ۱۷ هدف آن ضروری است. هدف توسعه پایدار ۴ به طور خاص با هدف “اطمینان از آموزش با کیفیت فراگیر و عادلانه و ترویج فرصت های یادگیری مادام العمر برای همه” تا سال ۲۰۳۰ است.
چالش های دستیابی به آموزش جهانی
اموزش و پرورش به کودکان فرصتی می دهد تا خود را از فقر خارج کنند و راهی برای آینده ای امیدوار کننده داشته باشند. با این حال، ۲۴۴ میلیون کودک و نوجوان از مدرسه خارج شده اند، ۶۱۷ میلیون کودک و نوجوان نمی توانند بخوانند یا دانش پایه ای از ریاضیات داشته باشند. کمتر از ۴۰ درصد دختران در کشورهای جنوب صحرای آفریقا تحصیلات متوسطه پایین را کامل می کنند و حدود ۴ میلیون کودک و نوجوان پناهنده قادر به رفتن به مدرسه نیستند. حق تحصیل این افراد تحت تاثیر قرار می گیرد و این غیر قابل قبول است. بدون آموزش با کیفیت، فراگیر و عادلانه برای همه و فرصت های یادگیری مادام العمر، کشورها در دستیابی به برابری جنسیتی و شکستن چرخه فقر که میلیون ها کودک، جوان و بزرگسال را پشت سر می گذارد، شکست خواهند خورد. (سایت سازمان ملل www.un.org– ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴)
رابطه رشد آموزش با میزان درآمد در سطوح کشور
در این رابطه میزان بیسوادی در ایران برمبنای تازهترین آماری که رسانههای داخلی منتشر کردهاند، «۱۲ درصد» برآورد شده که بهعبارتی از هر ۱۰۰ ایرانی، ۱۲ نفر بیسوادند.
همانطور که در مفاد سازمان ملل هم به رابطه سطح درآمد با سواد و میزان آموزش افراد تاکید شده، به گزارش اکوایران، پایگاه اطلاع رسانی تحلیل آمار و اطلاعات، تحت عنوان «جیب خالی سواد نمیشناسد» حاکی است که یک همبستگی منفی میان سطح درآمد و میزان بیسوادی در استانهای کشور برقرار است. براساس این گزارش «به طورکلی هرچه به سمت استانهایی میرویم که درآمد در آنها بالاتر است، شاهد بیسوادی کمتری نیز هستیم.»
به عبارت بهتر یک خانواده شهری در استان تهران به طور متوسط حدود ۱۶۰ میلیون تومان درآمد سالانه دارد در حالی که در استان کرمان این مبلغ حدود ۷۰ میلیون تومان است. براساس یک گزارش، میزان بیسوادی در تهران نزدیک ۶ و شش دهم درصد است و از هر ۱۰۰ نفر ساکن تهران ۷ نفر بیسوادند در حالی که این شکاف در مقایسه با استانهای دیگر عمیقتر است. برای مثال ۱۸ درصد شهروندان استان کردستان بیسوادند که تعداد آنها ۳ برابر بیشتر از تهرانیهاست و ۱۰ استان دیگر نیز میزان بیسوادی بیش از ۱۵ درصد گزارش میشود. طبق این گزارش «درآمد متوسط پردرآمدترین استان ایران در سال ۱۴۰۰ نزدیک به ۱۲۵ درصد بیشتر از درآمد فقیرترین استان آن کشور» بوده است.
رابطه شکاف جنسیتی در نظام آموزشی جمهوری اسلامی
در ایران حدود ۱۱میلیون نفر بیسواد در سنین مختلف وجود دارد که ۱۳درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهد. دوسوم جمعیت بی سوادان ایران را زنان تشکیل می دهند. سیدمحمدجواد ابطحی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، روز ۳ مهر ۱۳۹۷ اعلام کرد که حدود ۱۱میلیون بیسواد در ایران وجود دارد، آماری که حکایت از «کمکاری و اشتباهات عدیده در نظام آموزشی» کشور دارد و «باید از رسیدن سن مفاسد اجتماعی به ۱۱-۱۲ سال احساس شرم کرد.» وی افزود: « در بیمار بودن سیستم آموزشی ایران و دور شدن آن از مسیر آموزش استاندارد شکی وارد نیست.» (سایت سلامت نیوز- ۴ مهر ۱۳۹۷)
طبق آخرین آمار از سوی سازمان ملل، آموزشوپرورش ایران رتبه ۱۰۳ را در میان دیگر کشورها دارد. بنا بر آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار ایران، در سال ۱۳۹۰ بالغ بر ۹ میلیون و ۴۸۳ هزار و ۲۸ نفر در کشور بیسواد محسوب میشدند که از این تعداد ۶ میلیون و ۲۵هزار و ۹۶۵ نفر را زنان تشکیل میدادند؛ طبق این آمار دوسوم بیسوادی در کشور متوجه زنان بوده است. هرساله، حداقل یک چهارم دانش آموزان ایران ناگزیر از ترک تحصیل می شوند که بخش زیادی از آنها به کودکان کار می پیوندند که جمعیت شان بین ۳ تا ۷ میلیون نفر تخمین زده می شود.(سایت زنان نیروی تغییر- ۷ مهر ۱۳۹۷)
بحران ناکارآمدی در نظام آموزشیو سیاستهای حکومتی
از طرف دیگر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ و آمار مرکز آمار ایران همچنان تعداد ۸ میلیون و ۷۹۵ هزار بیسواد مطلق در وجود دارد. که این تعداد نشانه آشکار «شکست طرحهای ضربتی» سوادآموزی جمهوری اسلامی است. اخیرا حسن موسوی چلک، رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در واکنش به اعلام این آمار گفت: «بعد از ۴۴ سال همچنان ۹ میلیون بی سواد مطلق داریم که یک پیام مشخص دارد و آن هم ناکارآمدی نهضت سواد آموزی در ایران است.» او همچنین پرسیده که اگر نهضت سوادآموزی در ایران تعطیل میشد این آمار چقدر بود و افزوده: «لطفا سازمان نهضت سوادآموزی را تعطیل کنید.»(بی بی سی فارسی- ۱۳ شهریور ۱۴۰۲ – ۴ سپتامبر ۲۰۲۳)
بدار آویختن جوان بیمار و مظلوم ایران محمد قبادلو از دستگیر شدگان جنبش انقلابی مهسا، نشان ازاوج درماندگی رژیمی مستأصل است که با کشتن ضعیفترین اقشار جامعه میخواهد قدرت خود را به رخ مردم مبارز و جان به لب رسیده ایران نشان دهد.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی با این قتل دولتی، نقطه پایانی بر شأن نهادی گذاشت که روزی قرار بود پناه مظلومان و مجری عدل اسلامی باشد. موج نفرت و انزجار ناشی از این جنایت عریان، حجت را بر همه ایرانیان اعم از موافق و یا حتی مخالف رژیم که ذره ای وجدان در نهادشان هست، تمام کرد.
ما خانواده های دادخواه عضو کمیسیون دادخواهی ودیگر اعضا و مسئولین شورای ملی تصمیم، قتل محمد قبادلو این جوان مبارز را به خانواده ایشان و مردم سراسرایران تسلیت میگوییم و خواستار همبستگی وحمایت یکپارچه احزاب و نهادهای مدنی داخل و خارج ازخانواده های دادخواه، وکلای شریف و زحمتکش و حقوقدانانی که تمام قد و استواردر صف مقدم مبارزه با جلادان حاکم بر ایران ایستاده اند، هستیم.
ما از همه ایرانیان آزادیخواه در سراسر گیتی درخواست میکنیم با کنار گذاشتن اختلافات تحمیلی عوامل رژیم در داخل وخارج ، صفوف اتحاد و همبستگی خود را برای پشتیبانی از خانواده های دادخواهی که جوانان خود را برای آزادی میهن فدا کرده اند، مستحکم تر کنند.
در اوکراین، غزه، منطقه ی بالکان یا اقیانوس آرام، روح زمانه به غرش سلاح ها آغشته است. انستیتوی بین المللی مطالعات مربوط به صلح در استکهلم (Sipri) خاطر نشان می کند که افزایش هزینه های نظامی جهانی در سال ۲۰۲۲ برای هشتمین سال متوالی در سی سال گذشته و پس از پایان جنگ سرد، هرگز به این اندازه قابل توجه نبوده است : ۲۰۵۵ میلیارد یورو، معادل ۲،۲ در صد تولید نا خالص جهانی
طی سالهای ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴، قدرت های بزرگ در ژنو کنفرانس جهانی خلع سلاح را برای پیشگیری از بلای عمومی سازمان دهی کردند. نتایج غم انگیز آن را می دانیم. یک قرن پس از آن، صنایع دفاعی (تولید کنند تسلیحات و تهاجمی م)هرگز وضعیتی بهتر از امروز نداشته است. به دلیل تجاوز روسیه به کی یف و همچنین تنش های ژئوپلیتیکی در آسیا و خاور نزدیک، شرکت های تولید کننده تسلیحات، رکورد فروش خود را رقم زده اند و خرسندی سهام داران خود را فراهم می کنند.
در اوکراین، غزه، منطقه ی بالکان یا اقیانوس آرام، روح زمانه به غرش سلاح ها آغشته است. انستیتوی بین المللی مطالعات مربوط به صلح در استکهلم (Sipri) خاطر نشان می کند که افزایش هزینه های نظامی جهانی در سال ۲۰۲۲ برای هشتمین سال متوالی در سی سال گذشته و پس از پایان جنگ سرد، هرگز به این اندازه قابل توجه نبوده است : ۲۰۵۵ میلیارد یورو، معادل ۲،۲ در صد تولید نا خالص جهانی. فرمانده نیروهای زمینی ارتش فرانسه، ژنرال پی یٍر شیل از« بازگشت ویرانگر جنگهای بزرگ، بار دیگر به عنوان وسیله ای ممتاز برای حل و فصل اختلافات (۱) ، و « بروز در گیری های خشونت آمیزی که در آن موانع اخلاقی و قانونی زیر ضربات بی رحمانه و لجام گسیخته ترین وحشی گری ها نادیده گرفته می شوند،- در حالی که فکر می کردیم آنها را به کتاب های تاریخ انتقال داده ایم -»، هشدار می دهد.
از سال ۲۰۱۴ با الحاق دو منطقه ی اوکراینی کریمه و دونباس توسط روسیه، مهار و کنترل نا ممکن و افسار گسیخته شده است. دولت ها در حال اقدام به تسلیح مجدد خود هستند، و تاسیسات صنایع دفاعی سرعت تولید محصولات خود را افزایش داده و برای فروش و صادرات آنها رقابت می کنند. مسکو پس از خروج از معاهده های متعدد تسلیحاتی، بودحه ی نظامی خود را در سال ۲۰۲۴، به میزان ۷۰ در صد افزایش می دهد و به سطح سال های ۱۹۸۰-۱۹۹۰ باز می گردد، همان طور که آقای آنتون سیلوانوف وزیر دارایی روسیه می گوید: « همه چیز برای جبهه، همه چیز برای پیروزی» . ۱۰۸۰۰ میلیارد روبل اعلام شده ( معادل ۱۰۹ میلیارد یورو) که ۶ در صد تولید نا خاص داخلی روسیه به شمار می رود، برای راه اندازی چرخه ی تولید سریع توپ ها، تانک ها و پهپاد ها و همچنین برای پرداخت حقوق به سربازان بسیج شده وغرامت به خانواده های کشته شدگان در جبهه ها، مورد استفاده قرار می گیرد. وب سایت اوریکس (Oryx) تخمین می زند که ۱۰ هزار وسیله ی نقلیه زمینی روسیه، در اوکراین آسیب دیده یا نابود شده است.
روسیه معمولآ پس از آمریکا به عنوان قهرمان بی چون و چرای فروش تسلیحات، دومین رتبه را با یک پنجم تسلیحات خریداری شده در جهان، به ویژه در آسیا، خاور میانه و آفریقا به خود اختصاص می دهد. با تمرکز ضروری بر جنگ با اوکراین که از زمان جنگ جهانی گذشته، تلفات و خسارات بی سابقه ای را به همراه داشته است، از سال ۲۰۲۲ این کشور عملکرد ضعیفی در صادرات تسلیحاتی داشته است. علاوه بر این تحریم های اعمال شده توسط غرب، به ویژه ایالات متحده، مانع از انعقاد قراردادهای مهمی در فیلیپین ( هلیکوپتر های Mil Mi- 17 )، اندونزی ( جنگنده – بمب افکن های Su-35) و یا کویت ( تانک های T-90) شده است. روسیه دیگر نمی تواند به سفارشات کشورهای عضو سابق پیمان ورشو، یا کشورهای بالتیک ، که در حال حاضر عضو پیمان آتلانتیک شمالی ( ناتو) هستند، متکی باشد : هزینه های نظامی لیتوانی بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ به میزان ۲۷۰ در صد، و لتونی ۱۷۳ در صد افزایش داشته است، و بودجه ی دفاعی فنلاند، اطریش ، اسلواکی، رومانی، یا جمهوری چک و همین طور لهستان، به حد انفجار رسیده است. این آخرین کشور ۴ در صد از تولید نا خالص داخلی خود را به تسلیحات دفاعی اختصاص می دهد و در نظر دارد قدرت نظامی خود را به دوبرابر افزایش دهد، و از آنجایی که ناگهان در کنار آلمان به وزنه ی مهمی در پیمان آتلانتیک تبدیل شده است، می خواهد از جمله تانگهای Abrams، راکت انداز های هیمارHimars، هلیکوپتر های آپاچ Apache را از شرکت های آمریکایی، وهمچنین تانک ها و توپ های ساخت کره ی جنوبی را خریداری کند. آلمان هنوز نسبت به صد میلیارد یورویی که در سال ۲۰۲۲ به صندوق ویژه برای نوسازی Bundeswehr ( دفاع فدرال آلمان) اختصاص یافته ، تعهدی اعلام نکرده است ، اما به استدلال « اولویت اروپایی» چندان حساسیتی نشان نمی دهد و گرایش و تمایل خود به سیستم های ضد موشکی آمریکایی- اسرائیلی را پنهان نمی کند، و به تازگی به شرکت آمریکایی لوک هید مارتن Lockheed Martin بزرگ ترین صنایع تسلیحاتی جهان، هواپیماهای جنگنده F-35 سفارش داده است (۲).
ناکامی های روسیه ، به فرانسه اجازه می دهد تا با مجموع صادرات ۲۷ میلیارد یورویی در سال ۲۰۲۲، به طور موقت مقام دوم را در رتبه بندی جهانی فروشندگان تسلیحات در جهان کسب کند ـ یک رکورد تاریخی، به لطف « قرارداد قرن» که شرکت داسوDassault در امارات متحده عربی به دست آورد : هواپیماهای جنگنده ی رافال Rafale که تا مدتها غیر قابل فروش تلقی می شد، به یک مهره ی اصلی در سبد صادراتی فرانسه تبدیل شده است.
علاوه بر تولید کنندگان معمولی تسلیحات در اروپا ، که انگلستان، آلمان، ایتالیا و اسپانیا را شامل می شود، بازیگران جدیدی در حال وارد شدن به این بازار هستند. به ویژه کره جنوبی که در حال حاضر در رده ی ۱۰ کشور برتر عرضه کننده ی تسلیحات قرار دارد و به دنبال تبدیل شدن به یکی از بزرگ ترین صادر کنندگان جهان است : کشور معروف به «صبح آرام » با بهره مندی از « بحران اوکراین»، به طور آشکار در پی کسب مقام چهارم پس از روسیه است (۳).
از سوی دیگر، ژاپن با وجود نا خرسند بودن از باز نگری مجدد تسلیحاتی خود، نگران است که طبق گفته فومیو کیشیدا، نخست وزیر این کشور، « انچه در اوکراین اتفاق افتاده است، می تواند در شمال شرق آسیا نیز رخ دهد». توکیو از افزایش تنش بین چین و ایالات متحده که – به دنبال تسلیم شدن ژاپن در سال ۱۹۴۵- متحد این کشور محسوب می شود، نگران است. ژاپن تصمیم گرفته است دفتر صلح طلبی را ورق بزند (۴)، و استراتژی جدید امنیت ملی خود را بر اساس « چالش های بی سابقه ای » که توسط جاه طلبی های منطقه ای چین ایجاد شده است، تنظیم کند. بودجه ی نظامی این کشور، که در حال حاضر ۴۹،۳ میلیارد دلار ( معادل ۴۵،۷ میلیارد یورو) است، و تنها یک در صد تولید نا خالص داخلی (PIB) را شامل می شود، در سال ۲۰۲۷ به ۲ در صد افزایش خواهد یافت، و این کشور را به یک بازیگر قدرتمند منطقه ای و مشتری جدید ی برای بازرگانان تسلیحات تبدیل خواهد کرد. موشک های دور برد توماهاوک Tomahawk پیش از این توسط واشنگتن به این کشور وعده داده شده است، امتیازی که تا کنون تنها انگلستان و استرالیا از آن برخوردار بوده اند.
در اروپای شرقی، چندین کشور- از جمله لهستان – بخشی از تجهیزات قدیمی خود را که اغلب ساخت شوروی قدیم بود، به نفع ارتش اوکراین از دست دادند : در مورد اسلواکی که صنایع تسلیحاتی آن، از زمان پایان جنگ سرد در وضعیت نیمه تعطیلی قرار داشت، در حال حاضر به خاطر درگیری بین کی یٍف و مسکو، خمپاره انداز هایی را برای سوار کردن روی خودروهای زرهی تولید می کند، که در نو سازی ارتش خود و همچنین برای نیروهای اوکراینی مورد استفاده قرار می گیرند. تجهیزاتی که در محل تولید شده، و ارزان تر و مدرن تر از مشابه ی فرانسوی آن سزارCaesar معرفی می شود (۵).
فرانسه، به نوبه ی خود ۲ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۳ برای خرید مهمات اختصاص داده است. سهمی از این بودجه برای تکمیل ذخایر خود، به دنبال واگذاری بخشی از آنها به ارتش اوکراین هزینه شده است. بودجه ی دفاعی کشور برای سال ۲۰۲۴ با رقم ۴۷،۲ میلیارد یورو، در مقایسه با سال گذشته افزایش ۷،۵ در صدی را نشان می دهد (۶). در مجموع، طبق گزارش مجلس نمایندگان، فرانسه، همراه با آلمان و انگلستان در رآس کشورهایی قرار دارند که « بیشترین کمک ها را به اوکراین کرده اند تا قادر باشد در مقابل ارتش روسیه مقاومت کند (۷)». این کمک ها در مورد فرانسه ۳،۲ میلیارد یورو بر آورد می شود، که ارسال توپ، و خودروهای زرهی، گلوله ها، موشک ها و همچنین آموزش را در بر میگیرد. بدون از یاد بردن سهم گسترده ی فرانسه به تسهیلات صلح اروپا (FEP) – صندوق غیر وابسته به بودجه – که توسط اتحادیه ی اروپا برای تآمین مالی تجهیزات جنگی برای کی یٍف مورد اسنفاده قرار می گیرد. با این حال، همواره برای فرانسه و دیگر کشورهای در گیر همان اصطلاح معروف تکرار می شود : « تآمین و ارسال تسلیحات به منظور دفاع از خود، به کشوری که مورد تهاجم قرار گرفته است، همدستی در جنگ محسوب نمی شود». و این آرزو که تولید کنندگان ملی تسلیحات – در مورد ما، شرکت های فرانسوی- بتوانند از این فرصت های جدید استفاده کنند (۸).
همدستی واسطه های تجاری (دلال ها ی) چینی
تولید و تجارت تسلیحات حوزه ایست که در آن اخلاق و کرامت انسان در جایگاه دوم قرار می گیرد. به عنوان مثال، در ماه ژوئن گذشته، واشنگتن تصمیم گرفت مهمات خمپاره ای به اوکراین تحویل دهد. جو بایدن، رئیس جمهور اعلام کرد که این « یک تصمیم بسیار دشوار » است، حتی اگر باز به گفته ی او « اقدامی درست» بود. صد و بیست کشور- به جز آمریکا، روسیه و اوکراین – از کاربرد این بمب های خوشه ای کشنده، که کورکورانه و بدون هدف گیری مشخص می کشد و در طول زمان باعث تلفات بی شماری از غیر نظامیان می شوند، دست کشیده اند. مثال دیگر : « جرم زدایی کردن» از آقای ویکتور بوت قاچاقچی روسی تبار اسلحه، که در سرتاسر جهان معروف است، و الهام بخش فیلم «علیجناب جنگ»(Lord of War 2005 ) شده است. آقای بوت که به مدت پانزده سال در ایالات متحده زندانی بود، در ماه دسامبر ۲۰۲۲ با یک دختر بازیکن بسکتبال آمریکایی ، که به اتهام استفاده از مواد مخدر بازداشت شده بود، مبادله شد، و در ماه سپتامبر گذشته به عنوان نماینده « اپوزیسیون» از پارلمان اولیا نوسک ، یک منطقه ی دور افتاده در روسیه، سر در آورد.
یکی دیگر از موارد نقض پرنسیپ های اساسی، چیزی بود که در ماه ژوئن گذشته انستیتوی KSE کی یٍف با همکاری گروه کاری بین المللی یٍرماک مَک فول Yermak- Mc Faul در ارتباط با تحریم های اعلام شده در مورد روسیه کشف کرد، و بر اساس آن در بخش بزرگی از تسلیحات ساخت مسکو، از جمله موشک های بالستیک وکروز ، از قطعات الکترونیکی ساخته شده در ایالات متحده، آلمان، اسرائیل یا چین استفاده شده است. قطعات حساسی که از طرق غیرقانونی و با همدستی دلالان چینی به دست آمده است.
تجارت اسلحه گاهی توسط افرادی غیر قابل انتظار صورت می گیرد. در اوکراین سازمان غیر دولتی ( زنده برگرد) ، بدون شک تنها سازمانی در جهان است که با تکیه بر کمک های مالی و مجوز رسمی، قادر است سربازان را به پهپاد، موشک انداز و سایر تسلیحات سنگین مجهز کند. سازمان های اوکراینی دیگر هم کامپیوتر های همراه برای کمک به هدایت توپخانه، امکانات حفاظت فردی … و هر چیزی که زندگی روز مره ی رزمدگان را بهبود می بخشد، فراهم می کنند (۹).
بازار جهانی تسلیحات، که تحت تآثیر جنگ های کنونی رونق یافته است، با تجهیزات جدیدی غنی تر شده است. علاوه بر انواع پهپاد ها که پس از این برای هر ارتشی ضروری محسوب می شود، استفاده از ماهواره ها در امور نظامی نیز در حال گسترش است. آمریکایی ها در ارتفاعات بالا پیشرفت های چشمگیری کسب کرده اند. همچنین ابزار های کاووش و اکتشاف زیر دریاها با چشم انداز کنترل و مراقبت ( به عنوان مثال، کابل های زیر دریا یی ) یا بهره برداری های آتی از پلی مر های فلزی (۱۰) و همچنین کاربرد تسلیحات ما فوق صوت، که میدان رقابت بین آمریکایی ها و روس ها به شمار می رود، را نباید از نظر دور داشت. همچنین می توان از تجهیزات مرتبط با حفاظت سایبری، و حملات سایبری، ابزار های جنگ اطلاعاتی، یا دفاع از شبکه های ارتباطی نام برد، بدون اشاره به طراحی نسخه های آینده ی تانک ها، هواپیماهای جنگنده و ناوهای جنگی، برای سالهای ۲۰۳۵-۲۰۴۵. مطالعاتی که پیشرفته ترین کشورها در این زمینه ، خود را به آن مشغول داشه اند.
مراجع : ۱ – «Le retour des guerres majeures», B2 Le Quotidien de l’Europe géopolitique, Bruxelles, 13 octobre 2023, www.bruxelles2.eu
۵ – Anne Dastakian, «En temps de guerre, l’armement prospère», Marianne, Paris, 28 sep- tembre 2023 . ۶ – همچنین بخوانید Allan Popelard, «L’armée, miroir d’une France sans boussole», Le Monde diploma- tique, octobre 2023 . ۷ – Rapport d’information sur le bilan du soutien militaire à l’Ukraine, présenté par Lionel Royer-Perreaut et Christophe Naegelen devant la commission de la défense et des forces armées de l’Assemblée nationale, Paris, 8 novembre 2023
