لطفا کمی به این خبر توجه کنید
کسی که تمام مجامع حقوق بشری و سیاسی دنیا تمام قد کنارش هستند مجبور به اعتصاب غذا شده است
وقتی می‌گویم

تنها امید ما خودمان هستیم

را اینجا می‌شود درک کرد
این حکومت در سراشیبی سقوط دست به هر رذالت کینه توزانه ای خواهد زد
بیشتر فعالین در زندان یا با وثایق سنگین تحت کنترل یا در مرزها و کشورها آواره شدند
مردمی که می‌گفتیم قشر خاکستری زغال شدند
زندگی و عمر همه در انبوه مشکلات در حال نابودی است
وقتی #نرگسمحمدی چنین شرایط سختی دارد چه توقعی دارید #اعدامنکنند
با بیانیه و فضای مجازی تنها هزینه به خودمان و آیندگان وارد می‌شود
راه واقعی حمایت راه آزادی و عدالت از خیابان می‌گذرد

به خیابان برمیگردیم

این حکومت دقیقا لاشه بزرگ زشتی است که در غسالخانه مانده و مردم از ترس نمی‌روند تا دفنش کنند
اما بلاخره تعفن و شیوع بیماری مجبورمان می‌کند بر ترس هایمان غلبه کنیم

کاش کمی بوی نارنج در هوا بود
کاش دانه ای هل سر راه همه کاشته بودم
کاش برای اینروزهایمان دستهایی به انار وسط خانه پیوند میزدم
شاید امروز بیشتر هوای همدیگر را داشتیم
هوای زندگی
هوای آزادی
پوران ناظمی ۱۶آبان ۱۴۰۲

نرگس محمدی تنها نیست