بیانیه شورای ملی تصمیم:

فقر بی‌سابقه در ایران، چهره خشن خود را در گرسنگی، فلاکت، سوء تغذیه، بی‌سرپناهی، کاهش امید به زندگی و افزایش خودکشی‌ها نمایان می‌سازد.

گسترش بیکاری، تورم افسار گسیخته، کاهش ارزش پول ملی، ، عدم اختصاص بودجه کافی برای تولید، صرف هزینه‌های هنگفت در جنگ‌های نیابتی، ناکارآمدی، فساد، رانت و تبعیض نهادینه شده در ساختار سیاسی، از جمله عواملی است که به کاهش قدرت خرید خانوار و تشدید فقر و سوء تغذیه در خانواده‌های کم‌درآمد در ایران انجامیده است.

یکی از مسئولین نظام گفته است: دو هزار و ۲۰ محله و ۱۹ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر از جمعیت در سراسر ایران وجود دارند که از امکانات اولیه زندگی مانند مسکن، اشتغال، تحصیلات تا ۱۲ سال، سلامت، خوراک و پوشاک محروم هستند. طبق مرکز آمار ایران قیمت مواد ضروری خوراکی در خرداد امسال بیشتر از ۴۰ درصد نسبت به خرداد سال گذشته افزایش یافته و قیمت برخی اقلام خوراکی مثل روغن سه برابر و قیمت گوشت قرمز رشد ۸۰ درصدی داشته است. بر طبق گزارش مسئولان نظام همچنین، ۵۷ درصد از جمعیت ایران سوءتغذیه دارند و کالری لازم دریافت نمی‌کنند. «۱۴ میلیون و ۵۰۰ هزار» کودک جزو کسانی هستند که سوء‌تغذیه دارند و «نزدیک ۱۰ میلیون تن» از آنان «زیر ۱۲ سال» دارند.

این فاجعه در مناطق محروم نگه‌داشته شده‌ی کشور اسفناک‌تر است. طبق آمار بیش از ۸۰ درصد جامعه روستایی و ۴۵ درصد جامعه شهری استان سیستان و بلوچستان فقیر هستند. بیشتر از ۵۰ درصد جمعیت چابهار، ۴۰ درصد جمعیت بندرعباس و ۳۰ تا ۳۵ درصد جمعیت مشهد حاشیه‌نشین هستند. نماینده استان کهگیلویه و بویر احمد در مجلس اسلامی اعتراف کرده که طی سه سال شاهد خودکشی ۶۰ جوان به دلایل فقر، اعتیاد، بیکاری و کمبود امکانات بودیم. او گفت که «در زیلایی بویراحمد، دختران ۱۴ ساله‌ای را می‌بینید که چهره‌‌شان شبیه پیرزنان ۶۰ ساله شده است.»

بر اساس گزارش از یک اقتصاددان، میزان فعالیت غیررسمی افراد به ۴۰ درصد رسیده و در برخی استان‌ها تا ۶۰ درصد هم پیش‌بینی می‌شود. فعالیت‌های کرامت‌ستیزی مانند کولبری، سوختبری، شوتی، زباله‌گردی و… از‌جمله این فعالیت‌های غیر‌رسمی است.

در زمینه دسترسی به مسکن، تغذیه مناسب و آموزش شاهد فقر خشن هستیم و بنا بر گزارش رسمی وزارت راه و شهرسازی طول انتظار خانه‌دار‌شدن دهک اول درآمدی به ۲۴۸ سال رسیده است.

مردم آزاده ایران،

مبارزه با فقر بخشی از مبارزه ما با حکومت اسلامی است. هر چند مبارزه کارا با فقر بدون گذار از حکومت اسلامی عملی نیست، باید به خودمان امیدوار باشیم و در جستجوی فرصت‌ها و راهکارهای جدید برای بهبود وضعیت مالی خود و دیگران باشیم. با برخی از تمهیدات می‌توانیم از شدت رنج فقر بکاهیم، از جمله:

در تشکل‌های سیاسی، صنفی، مدنی و محیط زیست متشکل شویم و با همبستگی ملی برای بهبود زندگی شهروندان و حفظ محیط زیست بکوشیم.

سود حاصل از شرکت‌های وابسته به بیت رهبری و سپاه پاسداران صرف تقویت دستگاه سرکوب در ایران و گسترش جنگ‌های نیابتی می‌شود؛ این شرکت‌ها را شناسایی و تحریم کنیم.

امکانات فکری، فنی و مالی خود را روی هم بگذاریم و با ایجاد تعاونی‌های و تمرکز بر روی تولید، توسعه کارآفرینی، حفظ محیط زیست، گسترش فضای سبز، صرف‌جویی در مصرف آب و آموزش فنی و حرفه‌ای جوانان خانواده‌های کم‌درآمد کوشا باشیم.

با همکاری و همبستگی گسترده ملی از خانواده‌های کم‌درآمد، خانواده‌های زندانیان سیاسی، خانواده شهدا، دادخواهان و مجروحان مبارزه با رژیم پشتیبانی کنیم.

بقای رژیم در قدرت و پایگاه آن نیست، بقای آن در عدم همگامی و همکاری ما و بکارنگرفتن همه‌ی توان خلاقه‌ی ماست.

پیروزی از آن ماست.

زن، زندگی، آزادی.

شورای ملی تصمیم

۲۳ تیر ۱۴۰۲ – ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۳