شورای ملی تصمیم  همراه و همگام با مردم آگاه ایران، برای تحقق خواسته‌های زیر تلاش و مبارزه می‌کند. 1- گذار کامل از جمهوری اسلامی با تکیه به جنبش‌های اعتراضی مردم، گذار خشونت پرهیز با حفظ حق دفاع مشروع. 2 – حفظ تمامیت ارضی کشور با تاکید بر نظام غیرمتمرکز . 3- جدایی دین از حکومت. 4 – فراخوان عمومی برای تشکیل مجلس مؤسسان. 5 – تلاش برای برپایی نظامی دموکراتیک و انتخابی  تعیین نوع حکومت با آرای مردم. 6 –  اجرای کامل اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و میثاق‌های وابسته به آن، با تاکید بر رفع هرگونه تبعیض علیه زنان و برابری جنسیتی در تمام عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، خانوادگی و مشارکت زنان در مدیریت جامعه، و نیز تاکید بر حفظ محیط زیست

روایت نسرین ستوده از دیدار با …

روایت نسرین ستوده از دیدار با …

23 آذر 1404 ما جمعه به مراسم یادبود خسرو علیکردی که همچنان به مرگش مشکوکیم، نرسیدیم. هواپیمای ما چهارساعت و نیم تاخیر پرواز داشت و ما پس از اتمام مراسم به محل مسجد رسیدیم. با وجودی که دیگر کسی در مسجد نبود، هنوز بچه بسیجی ها با بلوز و شلوار های مشکی و نقاب‌های مشکی و باطوم در دست، فوج فوج می آمدند و با پا کوبیدن و دویدن سرو صدا دار، سعی می‌کردند فضا را در اختیار بگیرند.
من و دو تن از همکاران عزیزم، آقایان شریف‌زاده و نصری که برای شرکت در مراسم رفته بودیم، به طرف خانه‌ی همکار فقیدمان خسرو علیکردی حرکت کردیم. در آنجا با همسر و دو دختر نازنین خسروی عزیز دیدار کردیم. وقار و شهامت خانواده ی خسرو و پایداری برادرش جواد بر روشن شدن حقیقت مرگ مشکوک برادر، به راستی ما را تحت تاثیر قرار داد. 
وقتی تلاش هانا دختر ۱۰ ساله‌ی خسرو را در نشان دادن علامت پیروزی در عکس ها دیدم، بی اختیار اشکم سرازیر شد. به راستی هنوز هم کودکان‌مان باید مبارزه کنند؟ باری که بر دوش ما قرار دارد. به خانواده‌ی خسرو تسلیت گفتم و از دخترانش عذرخواهی کردم که نتوانستیم دنیای بهتری برایشان درست کنیم. این وظیفه ی ما بود که نگذاریم به این نقطه برسیم.
جواد بر پیگیری پرونده تا روشن شدن حقیقت پافشاری کرد و البته ما وکلا، با حضور همکاران شریف‌مان در مشهد بر تعهدمان برای پیگیری پرونده تاکید کردیم.
غروب دیروز، پس از خداحافظی از جواد عزیز برای پیگیری کار بازداشت شدگان به چهار مکان از ادارات اطلاعات سپاه و سازمان اطلاعات مشهد رفتیم. عصر جمعه بود و کسی هم نمی‌خواست به ما جوابی بدهد.
عالیه مطلب‌زاده، پوران ناظمی، سپیده قلیان، نرگس محمدی، هستی امیری، مرضیه آدینه زاده و دکتر باقری نیا از بازداشت شدگان بودند.
ساعاتی بعد شنیدیم که جواد را هم بازداشت کرده اند. این پاسخ مطالبه ی شفاف سازی او در مرگ مشکوک برادرش بود. جواد مثل بسیاری از شهروندان ایرانی که با فوجی از اتهامات زندگی می‌کنند، با پابند الکترونیکی بیرون از زندان بود.
او را پیش از این با پرونده سازی های مالیاتی هم تهدید کرده اند. اما او می‌گفت زندگی برای او به پیش از مرگ برادرش و پس از مرگ خسرو تقسیم شده است. راست می‌گفت.

بازداشت«تحت‌الحفظ»نرگس محمدی و…

بازداشت«تحت‌الحفظ»نرگس محمدی و…

شورای ملی تصمیم بازداشت خانم نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳، و ده فعال سیاسی و مدنی دیگر را در مشهد، قاطعانه محکوم می‌کند و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بازداشت‌شدگان است.

این شورا، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت فعالان بازداشت‌شده که در پی شرکت در مراسم ترحیم آقای خسرو علی کردی در مشهد، به دلیل «بیان شعارهای هنجارشکنانه» بازداشت شدند، تأکید می‌کند که این اقدام نقض آشکار حقوق بنیادین شهروندان برای آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز است.

لیست کامل بازداشت‌شدگان و ابراز همبستگی شورا

بر اساس گزارش‌ها، اسامی بازداشت‌شدگان عبارتند از:

  1. نرگس محمدی
  2. سپیده قلیان
  3. پوران ناظمی
  4. هستی امیری
  5. عالیه مطلب‌زاده
  6. اسدالله فخیمی
  7. اکبر امینی
  8. حسن باقری‌نیا
  9. ابوالفضل ابری
  10. علی آدینه‌زاده (پدر ابوالفضل آدینه‌زاده)

شورای ملی تصمیم همبستگی کامل خود را با تمامی این فعالان و خانواده‌های آن‌ها اعلام می‌دارد.

شورای ملی تصمیم، ادعای عجیب و بی‌سابقه فرماندار مشهد مبنی بر اینکه این افراد به دلیل “بیان شعارهای هنجارشکنانه” بازداشت و “تحت الحفظ هستند تا از اقدام تقابلی گروه‌های دیگر حمایت شوند،” را قویاً رد می‌کند.

 این توجیه، تلاشی آشکار برای پوشاندن سرکوب حقوقی و امنیتی تحت عنوان «مراقبت» است. حکومت به جای تضمین امنیت شهروندانی که صرفاً از حق قانونی خود برای بیان عقاید استفاده می‌کنند، خود به عامل سلب آزادی آنان تبدیل شده است. این شیوه، نشان‌دهنده شکست حاکمیت در تأمین امنیت مدنی و تسلیم در برابر فشار نیروهای خودسر است.

 وظیفه دادستانی و شورای تأمین، مقابله با تهدیدکنندگان امنیت است، نه بازداشت فعالان مدنی. شورای ملی تصمیم این اقدام را «گروگان‌گیری سیاسی» می‌داند که هدف آن مرعوب ساختن جامعه مدنی و خاموش کردن صدای اعتراض مشروع است.

شورای ملی تصمیم تأکید می‌کند:

 شعارها، حتی اگر در چهارچوب قوانین فعلی «هنجارشکنانه» تلقی شوند، جرم نیستند و نمی‌توانند مجوز سلب آزادی باشند.

  • مطالبه آزادی: ما خواستار آن هستیم که مقامات قضایی بدون اتلاف وقت و توجیهات غیرمنطقی، تمامی این فعالان شجاع را فوراً آزاد کنند و به تداوم سیاست سرکوب و بگیروببند پایان دهند.