با گذشت چهار ماه از انقلاب ژینا، نبض انقلاب هنوز در حال تپیدن است! انقلاب “زن، زندگی، آزادی” که نتیجه سال های پایداری زنان و مردان، به ویژه زنان در مبارزه با تبعیض در تمام اشکال آن است، در حالی به بالندگی خود رسیده که هر روز از گوشه و کنارجهان زنان و مردان بیشتری با آن همراه می شوند. این انقلاب، حاصل سال ها مقاومت و مبارزه زنان، و گروه های اجتماعی مختلف در برابر حکومت تمامیت خواه و واپسگرا ست.  زنان به عنوان پیشتازان این جنبش همواره از تحقیر، ارعاب، دستگیری، شکنجه، تجاوز و اعدام نهراسیده و همچنان تا پیروزی انقلاب مبارزه می کنند. جوانان، دانشجویان، کارگران، کارمندان، پرستاران، بازنشستگان و تمامی اقشار جامعه در سراسر ایران با زنان همراهند و برای برابری و رفع تبعیض در تمامی ابعاد آن (جنسیتی، اتنیکی، عقیدتی، مذهبی و…) مبارزه می کنند.

 در طی این چهل و چهار سال، رژیم استبدادی ایران هیچوقت از کشتار دست بر نداشته و تلاش کرده است مردم را به امت تبدیل کند. جنبش “زن، زندگی، آزادی” نشان داده است که نه  تنها مردم دلیر ایران از زن و مرد و جوان و نوجوان به امت تبدیل نگشته اند بلکه به پا خاسته اند تا این رژیم سفاک که زندگی را اعدام می کند به قعر تاریخ پرتاب کنند.

اعتراضات و کمپین ها علیه اعدام که در داخل و خارج از ایران در کوچه و خیابان و زندان، در طی سالیان عمر این رژیم سفاک ادامه داشته این بار در تاریخ سوم بهمن ماه، از پشت میله های زندان اوین طنین انداز شد و ۳۰ زندانی زن که مجموعا به ۱۲۴سال زندان محکوم شده اند به اعدام و احکام اعدام اعتراض کرده اند و اعلام داشته اند که ” به اعدام نه می گوییم و از زندگی دفاع می کنند”.

حق زندگی یکی از مهمترین اصول پایه ای حقوق بشر است و رژیمی که این چنین زندگی را از بین می برد خود محکوم به نابودی است.

کمیسیون زنان شورای ملی تصمیم ضمن همصدایی با سی زن مبارزِ زندانی در زندان اوین و زنان دیگر زندان های حکومت اسلامی باور دارد که احکام ضد انسانی نه تنها مانع انقلاب ژینا  نخواهد شد بلکه خشم، زنان و جوانان، و تمامی مردم ایران را به آنچنان عزم و نیرویی پرتوان تبدیل می سازد که دموکراسی، آزادی، برابری، رفاه و عدالت اجتماعی را برای تمامی  قشرهای تحت ستم جامعه به همراه خواهد آورد.

کمیسیون زنان شورای ملی تصمیم

6 بهمن ۱۴۰۱ – ۲6 ژانویه ۲۰۲٣