سیاست رسمی دولت امریکا در باره…







احد ابراهیم پور عبدلی ،احمد جلیل، احمدرضا امانی، سجاد والامنش، امیرحسام خدایاری، امیرحسین بیاتی، حسین ربیعی، خداداد شیروانی، داریوش انصاری بختیاروند، رضا عظیمزاده، شایان اسداللهی، علی عزیزی جعفرآبادی، وهاب قاعدی(موسوی)، منصور مختاری، مهدی امامیپور، مصطفی فلاحی، سروش سلیمانی، محمد مقدسی، رضا کدیوریان،رسول کدیوریان، رضا قنبری، بهمن فتاحی، ابوالفضل خالدی، علی رضا خالدی، محمد موسوی، مهدی موسوی، محمدقاسم روستا، عرفان بزرگی، مبین یعقوبزاده،
میلاد غلامزاده، لطیف کریمی، محمدرضا کرمی، علی کریمی باولکی، طاها صفری، رضا مرادی عبدالوند ، امیرمحمد کوهکن، محمد نوری، علیرضا صیدی، ابراهیم احمدپوریان، مسعودذاتپرور، مهدی سلحشور، بهروز صفایی، سامان نظری، ابراهیم یوسفی، کیوان رضایی، روبینا امینیان، مهدی قرباندوست، حسین مونسی، لردگان، روحالله ستاره مشتری، اکرم پیرگزی، نیشابور، فرهاد عیوضی دودرایی، گلمحمد جلیل ابزار، مسیح جلیل پیران، سیدمهدی موحدی، مهدی ولیدوست، مرتضی جهانبخش، محمدرضا گروهی، علی گلفروش، رضا رحمتی
امید ابویی، هلاکو ایوانی، زهرا بهلولیپور، دیار پورچهریق، محمد جعفری، نازلی جانپرور، عریشا حضوری، آیدا حیدری، امیرعلی حیدری، منصوره حیدری، علی دهقان، سیامک راشد، بهرام زاهدی، محمد زمانی، بیات سبحانی، برهاین سیدی، سعید شیرآلی، حسین شیرکول، نوید صالحی، امیرعلی ظاهری، عرفان فرجی، الیاس فرخاری، سجاد فیضی، مبین فیلی، مجتبی قربانی، جواد گنجی، بهروز منصوری، ریبین مرادی، خالد ملایی، آکو محمدی، محمد محمدلو، محمود موسوی، یونس مومنی، سلام میرانی، مجید واعظی،
سعید ابراهیمی، رضا احمدی، سینا اشکبوس، ابوالفضل بختیار دورکی، زهرا بنیعامریان، مجتبی ترشیز، رضا حاجی مرادیان، مهدی دلخوش، اردشیر زارعی، امیر شکوری، سیاوش شیرزاد، محمد صیدی، علی صدیقی، عرفان علیزاده، امین قبادی، نگین قدیمی، محمدرضا گلمکانی، سورنا گلگون، مهدی لواسانی، گلاله محمودی، زهرا مرادی، بیژن مصطفوی، دانیال مصطفوی، اجمین مسیحی، شهرام مقصودی
بهزاد شفیعی، علی جانانی، ماهان قدمی، صهبا رشتیان، خانی اسدی، فرزین رحیمی دورکی، محسن اسدی، نوید عالمچهره، فرزین پوستآشکن دورکی، ابراهیم قیومی، نازلی جهانپرور، پویا رستمی، علی ملاآقایی روزبهانی، آریانا ارجمندی، عرشیا احمدپور، سوران فیضیزاده، بهروز قلازنجیری، سولماز صحرائی، بهزاد فرود ارغا، سید امید خاموشی، آرش بهفر، بابک صادقی محسنی، احمد خسروانی، عطا ابراهیمپور، مهدی باستانی، نسیم پورآقایی، مریم صالحی سیاوشانی، مجید صالحی سیاوشانی، شبنم فردوسی، امیرحسین محمدزاده،
مصطفی عزیزی، سمانه میرزایی، رضا اسکندرپور، احسان عابدینی، آرمین معتمد امینی، نیما (محمدامین) پارسا، فرزام قاسمی، پویا اکبرزاده، بهنام درویش، مهرداد یعقوبی مهر، علی بهروزدوست، حسین ناصری، مسعود بلورچی، احمد عباسی، جبار پناهی، سید ابوالفضل کیا، سجاد اردوانی کویر، محمدامین حسینی، پرنیا شاد بجارکناری، محمد هنرخواه، سارا بهبودی، آیدین دولتخواه، موسیالرضا اکبری، ابوالفضل پایدار، محمد ابراهیمی، یدالله حیدری، برهان اسدی، دیار عبداللهی، سعید گلسرخی، علی عباسی، علی افسری،
سعید توکلیان، ابوالفضل یغموری، حامد بصیری، علی گلفروش، ابوالفضل حیدری موصلو، سعید آزادی، آرزو مدنی، ثمین رستمی، سید میلاد رحیمی، برنا دهقانی، سام افشاری، تیام (محمدرضا) کیانیمنش، سید میلاد حسینی، عرفان جامهشورانی، آرنیکا دباغ، مبینا بهشتی، میثم خزینی، محمدرضا زمینی، شایان آزادی، میلاد رحیمی، تابان رهروان، عباس خادم، آریا علیدوست، میثم یعقوبی، امیرمحمد کرمی، پارسا صفار، عباسعلی رمضانی، فارس آقا محمدی، جلیل دوستیار براهویی… این لیست تکمیل میشود.
1
تظاهرات کلن25 ژانویه یکشنبه 5 بهمن ساعت 2 تا 5 عصر
فراخوان و بیانیه همبستگی فراگیر جمهوریخواهان
به مناسبت گردهمایی سراسری – کلن، آلمان
ما، جمهوریخواهان ایران، در گردهمایی سراسری خود در شهر کلن، همبستگی کامل خود را با قیام بزرگ و سراسری مردم ایران اعلام میکنیم. جنبشی که با شعار «زن، زندگی، آزادی» آغاز شد، مراحل مهمی را پشت سر گذاشته و امروز با پیوند گسترده و همگانی مردم همه مناطق کشورمان — کارگران و مزدبگیران، فرودستان، حاشیهنشینان شهری، کسبه و سایر اقشار جامعه — به خیزشی سرتاسری برای نجات مردم ایران بدل شده است.
کشتار جمعی هزاران ایرانی و جنایت سازمانیافته رژیم نسلکش و ویرانگر جمهوری اسلامی، پس از اعدامهای گسترده در زندانها، اکنون ناقوس پایان این رژیم را بلندتر به صدا درآورده است. تلاش رژیم برای حفظ موجودیت ننگین خود، نتیجهای جز گسترش مقاومت و اراده نیرومندتر مردم ایران نخواهد داشت.
ما بر این باوریم که آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی، جمهوریت و نجات مردم ایران تنها با سرنگونی کامل کلیت رژیم جمهوری اسلامی قابل دستیابی است. هدف مشترک ما، جمهوری برای کشورمان است؛ سامانهای فرادینی، فراجناحی، غیرموروثی، غیرمتمرکز، مردمی و ضامن آزادی و دموکراسی، در برابر تبعیضهای گوناگون، مبتنی بر بیانیه جهانی حقوق بشر و متکی بر اراده آزاد همه شهروندان.
جمهوریای که تضمینکننده کرامت انسانی، برابری حقوقی ، تنوع زبانی و فرهنگی، تمرکززدایی از قدرت، رفاه اجتماعی، توسعه پایدار، صلح، امنیت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست ایران باشد، هدف نهایی ماست.
این گردهمایی نماد همبستگی گرایشهای گوناگون جمهوریخواه و تلاشی آگاهانه برای همافزایی جنبشهای اجتماعی و سیاسی و پشتیبانی از انقلاب شهروندان ایران است. ما از دولتها، پارلمانها، سازمانهای بینالمللی، نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی جهان میخواهیم که در برابر این قتل عام کنار مردم ایران بایستند و از حق آنان برای آزادی، دموکراسی و تعیین سرنوشت خویش حمایت کنند.
نجات مردم ایران، مسئولیتی تاریخی است.
پاینده مردم ایران – زنده باد آزادی
همبستگی بزرگ جمهوریخواهان ایران
پروفسور عبدالرحمان دیه جی

ترجمه از ترکی استانبولی: Ceviri
«آیا بعد از ایران نوبت ما خواهد رسید؟»
به رسانههای ترکیه که نگاه کردم؛ احساس غالب، ترس بود: «بعد از ایران نوبت ما میرسد.»
نگاهی به رسانههای عربی انداختم؛ در کشورهای عربی هممرز با ایران نیز همین نگرانی وجود داشت: «بعد از ایران هدف ما هستیم.»
از این موضوع تعجب کردم. اما حیرتم به همینجا ختم نشد. دیروز با دانشجویان ترکمنستانی دیدار داشتم. میدانید چه گفتند؟ «بعد از ایران نوبت ترکمنستان خواهد رسید!»
و اینجا بود که شروع کردم به شک کردن: آیا ممکن است همه این ترسها از یک منبع تغذیه شوند؟ آیا حکومت ایران برای جلب حمایت کشورهای منطقه، آگاهانه چنین فضای ترسآلودی را ایجاد میکند؟
