by حمید بی آزار | 18.اکتبر 2024 | مقالات
هشدار به ادامه روند سرکوب فعالان صنفی با آغاز سال تحصیلی
با شروع سال تحصیلی جدید شاهد رشد روزافزون روند سرکوب معلمان و فعالان صنفی هستیم. در آستانه سال تحصیلی شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر محسن عمرانی، اصغر حاجب، محمود ملاکی، عبدالرضا امانیفر، اعضای هیات مدیره کانون صنفی معلمان استان بوشهر را به پرداخت ۹۶۰ میلیون ریال در ازای احکام حبسی که پیشتر از طرف دادگاه انقلاب استان بوشهر برای این فعالین صنفی صادر شده بود، محکوم کرد. چند روز بعد حکم یک سال حبس محسن عمرانی را به میزان شش ماه تایید کرد…
با شروع مهر هیأت رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان اداره کل آموزش و پرورش شهرستانهای استان تهران آقای احمد حیدرینصرت دبیر ناحیهی یک شهرستان بهارستان و فعال صنفی فرهنگی را به بازنشستگی بر اساس سنوات خدمت دولتی با تقلیل دو گروه محکوم کرد. در اقدامی سرکوبگرانه دیگر کوکب بداغی پگاه فعال صنفی فرهنگیان خوزستان، ایذه برای اخذ آخرین دفاع به شعبه ۱۳ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اهواز احضار شد و دو هفته بعد آخرین جلسه دفاع کوکب بداغی در شعبه ۱۳ دادسرای دادگاه انقلاب خوزستان برگزار شد.
در مشهد شعبه ۲۵ تجدید نظر دیوان عدالت اداری با رد اعتراض محمدحسین سپهری حکم اخراج این معلم زندانی از آموزشوپرورش را پس از ۲۶ سال سابقه تدریس تأیید کرد و حسین واحدی فعال صنفی معلمان در خراسان شمالی به دادگاه انقلاب احضار شد. در کردستان هیأت تجدیدنظر وزارت آموزشوپرورش، سمیه اخترشمار فعال صنفی معلمان مریوان را از کار اخراج کرد. معلمان استان البرز هم از سرکوب دولت پزشکیان بینصیب نماندند و مهدی معرف مشاور مدارس ناحیه ۴ استان البرز بازخرید و از کار اخراج شد. در سنندج مأموران اداره اطلاعات سنندج به منزل شخصی رضا شریفه فعال صنفی معلمان یورش بردند و منزل وی را مورد تفتیش قرار دادند.
همزمان با روز جهانی معلم اسماعیل عبدی عضو هیأتمدیره کانون صنفی معلمان تهران با رأی هیأت تخلفات اداره آموزش و پرورش شهرستانهای تهران با ۲۴ سال سابقه بازخرید و از کار اخراج شد. اتهامات وی «شرکت در تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیر قانونی، تحریک به برپایی تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیرقانونی و اعمال اشارهای گروهی برای تحصیل به مقاصد غیرقانونی از طریق عضویت در کانون صنفی معلمان و سرپرستی اعتراضات کشوری معلمان و… منجر به بازداشت و محکومیت» عنوان شده است. هدف از صدور این احکام، ارسال یک پیام روشن به معلمان است که حاکمیت در کنار زندان و تبعید و اخراج معیشت خانوادهها را نیز هدف گرفته است و در این سرکوب بین دولتهای رئیسی و پزشکیان فرقی وجود ندارد.
در آخرین اقدام سرکوبگرانه، حکم محکومیت محمد حبیبی در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. این محکومیت مربوط به اعتراض محمد حبیبی به مسمومیتهای سریالی مدارس در اسفندماه ۱۴۰۱ است. در فروردین ماه ۱۴۰۲ این فعال صنفی در حالی که فقط دو ماه از زمان آزادیاش از زندان میگذشت، توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد و تا خرداد ماه همان سال در بند امنیتی ۲۰۹ بازداشت بود. نکته مهم در ارتباط با قطعی شدن حکم سخنگوی کانون صنفی معلمان تهران، اقدام به تخریب ایشان توسط اکانتهای مرتبط با جریانات فاشیستی و امنیتی قبل از ابلاغ حکم به وکیل وی است. این اقدام توسط اکانتهایی صورت گرفت که پیش از این در اسفند ۱۴۰۰ با برگزاری برنامههای مجازی اقدام به تخریب جنبش معلمان نمودند. آنها مدعی بودند که معلمان خیابان را مصرف میکنند و تشکلهای صنفی و شورای هماهنگی عامل حفظ وضع موجود هستند و همسو با رسانههای امنیتی به تخریب معلمان پرداختند و با ادبیاتی فاشیستی از پشت اکانتهای مجازی، خود را در موضع رهبری قیام مردم قرار دادند. رویکردی که بعد از قیام ژینا در راستای تخریب جنبش معلمان ادامه یافت؛ اما از اردیبهشت تا تیر ۱۴۰۱ وقتی فعالان صنفی در سراسر ایران آماج حمله قرار گرفتند و بازداشت، تبعید و اخراج شدند، متأسفانه کسی از این باندهای فاشیستی سؤال نکرد چرا ۳۰۰ نفر از کسانی که به قول آنها خیابان را به سود حاکمیت مصرف میکنند، بازداشت و با احکام سنگین روبرو شدهاند؟
بیشک آمار سرکوبها منحصر به این موارد نیست. متأسفانه هنوز برخی معلمان از رسانهای شدن اخبار خود هراس دارند. همچنین تعداد قابل توجهی از دانشجویان در دانشگاه فرهنگیان از تحصیل محروم شدهاند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران کلیه احکام احضار، اخراج، بازداشت و زندان و هر نوع برخورد با معلمان شاغل و بازنشسته و دانشجویان را شدیداً محکوم میکند و به حاکمیت هشدار میدهد که در صورت تداوم این روند برای دفاع از همکارانمان دست به تجمعات گسترده و سراسری خواهیم زد.
۲۶ مهر ۱۴۰۳
by حمید بی آزار | 15.اکتبر 2024 | مقالات
آرش آذرخش
در سایه مبارزات بسیار پر هزینه مردم ایران، جامعه ما به دستاوردهای درخشانی در رابطه با گفتمان سازی و ارائه راهکارها در قالب شعارهای معین دست پیدا کرده است.
این شعار ها برخی سلبی و برخی ایجابی هستند.
شعارهای سلبی مردم ایران که تبدیل به گفتمان شد عبارت است از :
” نه به حجاب اجباری “
” نه به اعدام”
“نه به جمهوری اسلامی”
شعار ایجابی مردم ایران هم که دارای اهمیت بسیار ویژه است و در ایجاد همبستگی اجتماعی جهت بر جسته کردن صدای مردم ( به عنوان صدای سوم) نقش بسیار مهمی داشته است، شعار پر افتخار” زن زندگی، آزادی است.
رژیم جمهوری اسلامی به طرق مختلف در پی کم رنگ کردن و بی رمق کردن این شعارهای سلبی و ایجابی است.
یکی از این ابزار ها “جنگ” و نتیجه آن است که میتواند کارکردی دوگانه در رابطه با بقا و یا فنای رژیم جمهوری اسلامی داشته باشد.
ما به عنوان نیروهای مخالف رژیم جمهوری اسلامی که به سرنگونی محتوم این رژیم باور داریم و تداوم و بقای رژیم را کاملا با منافع مردم ایران، منافع ملی کشور و در نهایت با موجودیت کشور در تعارض میدانیم، در مقابل جنگ خارجی نمیتوانیم شعار ” زنده باد جنگ” سر بدهیم، در واقع هیچ نیروی سیاسی ای حاضر نیست چنین ریسکی بکند و این شعار را سر بدهد، اما با شهامت کامل و شفافیت کامل، میتوانیم شعار ” نه به جنگ” و “نه به جمهوری اسلامی” را همراه با شعار پیروز باد انقلاب ” زن زندگی آزادی” سر بدهیم.
سر دادن این سه شعار سلبی و ایجابی منجر به تقویت صدای سوم یعنی صدای مردم میشود.
هیچ نیروی سیاسی ای حق ندارد از نقطه عزیمت، کسب قدرت سیاسی یا مشارکت خفت بار در قدرت، نقش عاملیت خود را در چالش و جنگی که مابین دو نظام کاملا متکی بر آپارتاید در حال بالفعل شدن است ، به اجراء در آورد.
نیروی سیاسی مردمی باید به تقویت صدای سوم و قدرتمند کردن سپهر عمومی و توانمند کردن هر چه بیشتر جنبش های اجتماعی و سیاسی، به نقش حساس و تاریخی خود عاملیت فعال ببخشد، نه اینکه تبدیل به دنبالچه های دو نظام متکی بر آپارتاید شود.
جبهه سوم یا صدای سوم باید در عمل و با شعارهای سلبی و ایجابی مشخص و در میدان مبارزه، یعنی شعار هایی همانند :
“نه به اعدام”
“نه به حجاب اجباری”
“نه به انتخابات فرمایشی”
و همچنین ” نه به جنگ” و “نه به جمهوری اسلامی” و نهایتا “پیروز باد انقلاب” به رسالت تاریخی خود عمل کند
کدام انقلاب؟
انقلاب” زن، زندگی، آزادی” که همانند آتشی گداخته در زیر خاکستر هست.
شاید رژیم اسلامی حاکم بر ایران بخواهد با توسل به جنگ خارجی و ساخت و پاخت های بین المللی، خاکستر بیشتری بر روی این آتش گداخته بپاشد، اما مخالفین واقعی نظام با تکیه بهینه بر قدرت لایزال مردم ایران نباید این اجازه را به رژیم جمهوری اسلامی بدهد.
شاید رژیم جنایتکار اسلامی برای فرافکنی از اوضاع اسفناکی که برای اقشار مختلف مردم ایران ایجاد کرده است، بخواهد ایران را وارد یک جنگ با کشوری خارجی سازد ، اما جهانیان میدانند که دشمن واقعی مردم ایران همین حکومتی است که به انحا مختلف شهروندان خود را سرکوب و شکنجه و اعدام می کند و کمترین مطالبات مردم را پاسخگو نیست الا با گلوله و چوبه های دار و زندانهای بلند مدت و …..
مردم ایران با سرفرازی سالهاست شعار می دهند: ” دشمن ما همینجاست دروغ میگن آمریکاست” مرز خود را با حکومت کاملاً مشخص کرده اند و او را به وضوح دشمن خود خوانده اند. مصداق بارز این مرزبندی حضور کشاورزان اصفهانی در نماز جمعه و ایستادن شان در صفوفی منظم ولی پشت به تریبون امام جمعه با سر دادن شعار ” رو به میهن، پشت به دشمن” بود!
اوج این شکوهِ و درایت، در انقلاب با شکوه زن، زندگی، آزادی متجلی شد آنجا که منشور مترقی دوازده ماده ای مطالبات حداقلی جنبش ژینا منتشر شد، آنجا که ایرانیان دیاسپورا در همایش های بزرگ خواستار محکومیت جنایات رژیم جمهوری در عرصه بینالمللی شده و به حمایت از انقلاب زن زندگی آزادی پرداختند. این مبارزات با شکوه و دیگر مبارزات جاری بازنشستگان ، کارگران، زنان ، معلمان و پرستاران و …. نشان از سرزندگی انقلاب پویا و پر افتخار زن زندگی آزادی دارند.
بدا به حال افراد و جریاناتی که از اینهمه دستاورد ها و افتخارات که با قطره قطره خون شجاع دلان وطن به دست آمده است راحت می گذرند و امید دارند که آزادی ، عدالت، توسعه و برابری را با موشک و بمب و جنگ به ایران بیاورند. اینان آگاهانه یا نا آگاهانه خود را در زمره دشمنان ایران و مردم ستمدیده ایران قرار داده اند. به این امید که از این نمد برای خود کلاهی بسازند.
دشمن ملت ایران، رژیم جمهوری اسلامی است. جنگ مردم ایران با رژیم جنایتکار اسلامی است و پیروزی انقلاب با شکوه زن، زندگی، آزادی نقطه ی پایانی بر تمام جنایات جمهوری اسلامی در ایران و سراسر دنیا خواهد بود.
پیروز باد انقلاب زن زندگی آزادی
🔺آرش آذرخش
14 اکتبر 2024
by حمید بی آزار | 7.اکتبر 2024 | بیانیه
شورای ملی تصمیم با نگرانی عمیق مجموعه تحولات منطقه خاورمیانه و شرایط عینی مردم ایران را دنبال می کند و نسبت به هر نوع جنگی که باعث تشدید آشفتگی در منطقه بحران زای خاورمیانه گردد، مخالف است.
جمهوری اسلامی یک رژیم شرور و سرکوبگر و ناقض حقوق بشر است، این حکومت در رابطه با مردم ایران محدودیتهای شدیدی بر آزادی بیان و فعالیتهای دموکراتیک قرار داده. حکومت اسلامی برای بقا و ماندگاری خودش در أمور ديگر كشور ها دخالت می کند، و با تاراج منابع ملی مردم و هزينه برای سازمانهای نيابتی به جنگ تنش در منطقه خاورمیانه دامن می زند. مردم ایران از ابتدای تشکیل حکومت اسلامی مبارزات و تلاشهای بیوقفه برای دستیابی به آزادی و تغییر این حکومت صورت داده اند که مداوما توسط دستگاههای نظامی- امنیتی سرکوب وسیع شده اند.
شورای ملی تصمیم باور دارد تا زمانیکه دولتهای دوست و دموکرات در حمایت از جنبش های سهگانه صنفی، مدنی و سیاسی جامعه ایران در راستای همگرایی و بسیج منافع برای سرنگونی جمهوری اسلامی اقدام نکنند، مداخلات نظامی می تواند به تقویت حکومت جمهوری اسلامی و افزایش سرکوب مردم منجر شود. از نظر ما تضعیف احتمالی سیطره نظامی جمهوری اسلامی در خاورمیانه و حذف نیروهای نیابتی آن به معنی رفع سطله همهجانبه این حکومت از مردم ایران نخواهد بود.
شورای ملی تصمیم راهکارهای دیگری برای جلوگیری از مداخلات منطقه ای و تنش حکومت جمهوری اسلامی در منطقه و جهان پیشنهاد می دهد؛
- تحریم نهادها و مقامات جمهوری اسلامی: اعمال تحریمهای هوشمند علیه مقامات حکومتی و نهادهای کلیدی جمهوری اسلامی و تحریم روابط دیپلماتیک میتواند باعث تضعیف بیشتر مشروعیت قدرت رژیم و کاهش توان نیروهای نیابتی در خارج و کمک به کاهش سرکوب داخلی شود.
- حمایت دیپلماتیک از مخالفان و جنبشهای دموکراسیخواه: کشورهای دموکراتیک میتوانند با به رسمیت شناختن و تقویت جایگاه سازمانهای اپوزیسیون و گروههای حقوق بشری در صحنه بینالمللی، و حمایت از جنبش های سهگانه صنفی، مدنی و سیاسی در داخل، فشار بیشتری بر رژیم وارد کنند تا امکان سقوط آن نزدیک گردد.
- حمایت اقتصادی از مردم ایران: کشورهای دموکراتیک به دنبال راههایی باشند تا کمکهای اقتصادی و بشردوستانه مستقیما درجهت حمایت از مبارزات مردم ایران قرار گیرد.
شورای ملی تصمیم خواستار پایان دادن به سیاستهای مخرب و تجاوزگرایانه جمهوری اسلامی است و بار دیگر بر اهمیت حفظ منافع ملی کشور و مردم ایران تاکید می کند و باور دارد که با پرهیز از رویکرد نظامی و در همکاری جوامع از طریق نهادهای بینالمللی امکان بهتری برای ایجاد صلح و ثبات منطقهای فراهم می شود. این شورا از نقش حمایتی و تقویتکننده دولتهای دوست از مردم ایران حمایت کرده و معتقد است که فرایند مبارزات دموکراتیک در ایران به نفع مردم ایران و امنیت منطقه و کشورهای دموکراتیک جهان تمام می شود.
شورای ملی تصمیم
۱۶ مهرماه ۱۴۰۳
۷ اکتبر ۲۰۲۴
by حمید بی آزار | 23.سپتامبر 2024 | بیانیه
مسعود پزشکیان رئیسجمهوری حکومت اسلامی ایران، دقایقی پیش برای شرکت در هفتاد و نهمین مجمععمومی سازمان ملل متحد و تشریح مواضع جمهوری اسلامی، در رأس هیئتی عالیرتبه سیاسی، عازم نیویورک شد. او همچنین دیدارهایی با تعدادی از سران کشورهای شرکتکننده در هفتاد و نهمین نشست مجمععمومی خواهد داشت. (افکار نیوز- ۱ مهرماه ۱۴۰۳)
شورای ملی تصمیم به نمایندگی از بخش قابل توجه ای از نیروهای کنشگر ایرانی داخل و خارج از کشور که حضور میدانی دارد، تائید می کند که؛ دولت پزشکیان نماینده واقعی مردم ایران نمی باشد. در انتخابات ۱۴۰۳ ریاست جمهوری در ایران تنها ۴۰ درصد از واجدین شرایط انتخابات توسط مردم ایران به پزشکیان رای دادند و (۶۰ درصد در انتخابات فرمایشی بیت رهبری حضور نیافتند)، از این میزان بخش قابل توجه ای با «آرای سفید، و شروط انتخاب در این فضا تلاش کردند که مسعود پزشکیان را بعنوان آخرین شانس شیوه پارلمانتاریسم در حکومت جمهوری اسلامی، و بهصورت مشروط رای دهند تا جمهوری اسلامی در مرحله کنونی قبول نماید که بدون ایجاد ابهام در انتخابات یا مهندسی آن بتواند از حقوق دموکراتیک مردم ایران حفاظت نماید. که البته این مهم توسط دستگاهها و نهادی غیر دموکراتیک حکومت جمهوری اسلامی پاسخ درستی نیافت!
مسعود پزشکیان به عنوان یک چهره اصلاحطلب ضعیف شده توسط شورای نگهبان تائید شد و در مسیر قدرت قرار گرفته است، او نمادی از روند انتخابات نمایشی و انتصابی توسط نهادهای حکومتی است. انتخاب پزشکیان از سوی حکومت، تلاشی آشکار و نمایش نوعی مشروعیت دموکراتیک برای حفظ نهادهای غیردموکراتیک در ساختار سیاسی ولایت فقیه است؛ در واقع، این افراد نه از طریق انتخابات آزاد و دموکراتیک، بلکه تحت نظارت و مهندسی مستقیم هسته سخت قدرت در حکومت خامنهای و شورای نگهبان به صحنه میآیند. و توسط آرای مردم بهشکل غیردموکراتیک انتخاب می گردند!
برنامه پزشکیان در سفر به آمریکا چیست؟
سفر پزشکیان به نیویورک، تلاشی است برای بازسازی چهره بینالمللی رژیم. بهویژه در شرایطی که فشارهای داخلی توسط نیروهای مخالف صنفی و فرهنگی و مدنی و نیز تقابل های بینالمللی رو به افزایش است. رژیم جمهوری اسلامی در تلاش است تا با معرفی چهرههایی (که ظاهرا) اصلاحطلبانه هستند تصویر نرمتر از حاکمیت (خود) به جامعه جهانی و بهویژه به جهان غرب ارائه دهد. اما اکثریت مردم ایرانو اپوزیسیون ساختاری و سرنگونطلب، به درستی میدانند که این نمایشها هیچ تغییری در ذات سرکوبگر و غیردموکراتیک حکومت ایران ایجاد نمیکند. و از این جهت در همیاری با جنبش های صنفی و مدنی در داخل کشور، به افشاگری علیه ماهیت ضد مردمی جمهوری اسلامی اقدام می کند!
مردم ایران حکومت اسلامی را نماینده خود در نظام بینالملل نمی دانند
مردم ایران به خوبی آگاه هستند که دولت پزشکیان نماینده بیت خامنه ای در هسته سخت قدرت است و بنابراین هیچ مشروعیتی در دفاع از منافع ملی مردم ایران که بزرگترین دشمن خود را ولایت مطلقه فقیه میدانند، ندارد. و بنابراین نماینده آنان نخواهد بود. مردم ایران معتقدند که تغییرات سطحی و معرفی افراد ضعیف مانند پزشکیان، تنها بخشی از یک بازی سیاسی برای حفظ بقای رژیم است. خواستههای ملت ایران فراتر از اصلاحات سطحی و گذراست؛ جامعه جنشی ایران خواستار تغییرات ساختاری و بنیادین، از جمله مبارزه برای برچیدن سیستم ولایت فقیه و استقرار دموکراسی واقعی هستند. خصوصا جامعه زنان، نسلهای جوان و پروش یافته در حکومت اسلامی، کارگران و کارمندان، دانشجویان، روشنفکران و اساتید دانشگاهی، معلمان و….، در یک اتحاد نانوشته و بدور از هیچ گونه وابستگی به گرایشات خارجی و یا وابسته به جمهوری اسلامی، در پی برچیدن نظام ولایت فقیه و استبداد تاریخی کشور ایران در شکل دینی آن هستند.
شورای ملی تصمیم از سازمان ملل متحد و دولتهای عضو آن درخواست دارد که با آگاهی از این واقعیت، دولت پزشکیان و سایر نمایندگان رژیم جمهوری اسلامی را بهعنوان نمایندگان واقعی مردم ایران نپذیرند. مردم ایران در طول سالها و به ویژه در جریان خیزشهای اخیر، نشان دادهاند که این حکومت اسلامی مشروعیت خود را از دست داده و دیگر نماینده آنها نیستند. پذیرش مهره هایی مانند پزشکیان که با تائید بیت خامنهای و از طریق ساختارهای غیر دموکراتیک به قدرت رسیدهاند، خیانتی به حقوق مردم ایران و نادیده گرفتن خواستههای مشروع آنها برای تحقق آزادی، دموکراسی و عدالت در کشور کثرت گرای ایران است.
از جامعه جهانی انتظار میرود که صدای واقعی مردم ایران در مبارزه با جمهوری اسلامی باشد و با اتخاذ مواضع روشن و قاطع در قبال این رژیم استبدادی، از حقوق ملت ایران برای تغییر و تعیین سرنوشت حاکمیت ملی خود حمایت کند.
زنده باد آزادی، برابری و دموکراسی
شورای ملی تصمیم
اول مهمرماه ۱۴۰۳
۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴
