دمی آب خوردن پس از بدسگال

به   از عمر هفتاد،  هشتاد سال

فرمانده سپاه عاشورا: “برخی از پیکرهای شهدا متاسفانه سوخته‌اند و قابل شناسایی نیستند.”

ابراهیم رئیسی به عنوان جانشین وقت دادستان تهران در اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ مسئول بود. او در سال ۱۳۶۷ عضو کمیته‌ی رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی بود، که آنرا به عنوان هیئت مرگ می‌شناسیم. این کمیته پس از طرح چند سؤال در مورد عقاید سیاسی و مذهبی زندانیان، برای اعدام یا زنده ماندن آن‌ها تصمیم می‌گرفت.

ابراهیم رئیسی در سانحه سقوط بالگرد در آه خانواده‌های هزاران نوجوان و جوان اعدامی سال ۱۳۶۷  و دادخواهان تمام دوران حکومت وحشت اسلامی، سوخت و قابل شناسایی نیست.

افسوس که مردم ما فرصت محاکمه یکی از بزرگترین جانیان تاریخ ایران را از دست داده است. ابراهیم رئیسی که مردم به درستی او را آیت الله اعدام می‌نامیدند و همدستانش باید در دادگاه صالحه محاکمه می‌شدند و شوند که چرا و به چه اتهامی مردم ایران را اعدام کردند و می‌کنند:

چرا بعد از انقلاب مردان زنانی که جز خدمت به مردم خود کاری نکردند چون امیرعباس هویدا، فَرُّخ‌رو پارسا، عباسعلی خلعتبری، غلامرضا کیانپور، غلامرضا نیک‌پی، منوچهر آزمون و صدها انسان دیگر را اعدام کردند؟

چرا هزاران در دهه ۶۰ با حکم قاضی رئیسی و همکارانش، هزاران نوجوان و جوان را فقط به خاطر هواداری از یک سازمان و یا حزب سیاسی به دار آویخته و یا تیرباران کردند؟

چرا در قتل‌های زنجیره‌ای بطور وحشیانه اندیشمندان آزدیخواهانِ اهل قلم و یا کنشگران سیاسی را که تنها جرمشان دگراندیشی و انتقاد به وضع موجود جامعه بود اعدام کردند؟

 چرا هزاران معترض به وضعیت توانفرسای را در سال‌های ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ (جنبش زن، زندگی، آزادی) دستگیر، زندانی و اعدام کردمد؟

چرا هواپیمای اوکراینی را با موشک سرنگون کردند؟ و صدها جنایت دیگر را چرا مرتکب شدند؟

تا هنگامی که این حکومت بر ایران فرمانروائی می‌کند، رئیسی‌های دیگر پرورش داده می‌شود. راه از میان رفتن رئیسی‌ها، سرنگونی حکومت اسلامی و گذار به یک جامعه سکولار و دموکرات مبتنی بر حقوق بشر است. این گذار جز با همگرایی، همگامی و هم‌رزمی همه‌ی نیروهای چپ، راست و میانه و اتنیک‌های ایرانی در یک جبهه متحد ضد فاشیست مذهبی عملی نیست. برای جلوگیری از اعدام‌های بیشتر جوانان و خاتمه دادن به روند شتابان ویرانی میهن ما این اتحاد و همگامی باید در نخستین فرصت ممکن عملی شود.

شورای ملی تصمیم

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ – ۲۰ ماه مه ۲۰۲۴