و کشورهایی که به ادامه کشتار مردم ایران توسط جمهوری اسلامی رای دادند؛

مطلب امروز را در دو بخش مجزا؛ بخش قطعنامه و بخش آرای کشورها می آوریم:

 الف – بخش قطعنامه : مجمع عمومی سازمان ملل متحد در جلسه ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳؛  طی قطعنامه ای نقض حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی  را محکوم کرد. این قطعنامه با حمایت دولت کانادا در مجمع عمومی مطرح شد.

هفتادمین  قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران  با ۷۸ رای مثبت؛ ۳۰  رای منفی؛  و ۶۸ رای ممتنع با اکثریت آرا به تصویب رسید. قطعنامه با بررسی گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حقوق بشردر ایران به افزایش تعداد اعدام ها؛ ادامه اعترافات اجباری و دادگاه های غیر عادلانه و ادامه  اعدام کودکان زیر سن قانونی و سرکوب اقلیت های قومی و مذهبی اشاره کرد.

قطعنامه همچنین با استقبال از تاسیس هیات حقیقت یاب به  تمدید ماموریت گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشردر ایران رای داد.

در این قطعنامه همچنین؛  لغو مجازات اعدام؛ توقف شکنجه ها و رفتار و مجازات‌های ظالمانه، توقف دستگیریها و بازداشتهای خودسرانه به‌ویژه در مورد افراد دو تابعیتی؛ و پایان دادن به ممانعت عمدی زندانیان از دسترسی به درمان و تجهیزات پزشکی، آب آشامیدنی سالم و بهداشت درخواست شده است.

این قطعنامه  با اشاره مستقیم به قیام ۱۴۰۱؛ سرکوب زنان و دختران توسط این رژیم را محکوم کرده و نسبت به اجرای قانون سرکوبگرانه حجاب؛ استفاده نامتناسب از زور؛ از جمله زور تا حد مرگ معترضان؛ صدور احکام اعدام علیه افراد بازداشت شده و دستگیریهای گسترده جوانان ایران اظهار نگرانی کرده است.

 مجمع عمومی همچنین از رژیم  جمهوری اسلامی خواسته است تا به آدم ربایی؛ دستگیری و اعدام مخالفان سیاسی پایان بدهد.

ب- بخش آرای کشورها:

۱- کشورهایی که به این قطعنامه رای منفی دادند و در واقع به ادامه شکنجه و قتل فرزندان مردم ایران توسط رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی رای مثبت داده اند؛ شامل (۳۰ کشور) می باشند:

چین؛ روسیه ؛ کره شمالی؛ ونزوئلا؛ کوبا؛ بلاروس؛ ویتنام؛ نیکاراگوئه؛ الجزایر؛ بولیوی؛ برونئی؛ بورکینافاسو؛ بروندی؛ جمهوری کنگو؛ اریتره؛‌ هندوستان؛ اندونزی؛ ایران؛ عراق؛ لبنان؛ مالی؛ نیجر؛ عمان؛ پاکستان؛ فیلی پین؛ سریلانکا؛ تاجیکستان؛ ترکمنستان؛ ازبکستان؛ و زیمبابوه می باشند. 

۲- کشورهایی که به این قطعنامه رای ممتنع دادند شامل ۶۸ کشور هستند:

آنگولا؛ آنتیگوا؛ بحرین؛ بنگلادش؛ بلیز؛ بنین؛ بوتان؛ بوتسوانا؛ برزیل؛ کامبوج؛ کامرون؛ افریقای مرکزی؛ چاد؛ کنگو؛ کومور؛ جیبوتی؛ مصر؛ اتیوپی؛ گابون؛ گامبیا؛ ساحل عاج؛ غنا؛ گرانادا؛ گینه بیسايو؛ گویان؛ جاماییکا؛ اردن؛ کنیا؛ کویت؛ قرقیزستان؛ لائوس: لیبی؛ ماداگاسکار؛ مالزی؛ مالدیو؛ موریتانی؛ موریتس؛ مغولستان؛ موزامبیک؛ نامیبیا؛ نائورا؛‌نپال؛ نیجریه؛ قطر؛ روآندا؛ ساینت کیتس؛ ساینت لوسیا؛ ساینت وینسنت؛ عربستان سعودی؛ سنگال؛ سنگاپور؛ سومالی؛ افریقای جنوبی؛ سودان جنوبی؛ تایلند؛ توگو؛ تونگا؛ ترینیداد؛ تونس؛ توالو؛ اوگاندا؛ امارت متحده عربی؛ وانواتو؛ زامبیا و جزایر سلیمان.

با نگاهی به آرای ماخوذه کشورهایی که به قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران  و ضرورت حمایت ایرانیان خارج کشور از مبارزات مردم داخل؛ می توان گفت که  یکی از فعالیت های موثر هموطنان ایرانی خارج کشور می تواند؛ اعتراض به کشورهایی باشد که به “ ادامه کشتار مردم ایرا ن توسط رژیم جمهوری اسلامی “ رای مثبت داده اند؛ این کار می تواند  با روش هایی مانند تظاهرات مسالمت آمیز در مقابل سفارت خانه های آنها در کشورهای مختلف و یا فرستادن نامه و ای میل به سفارت خانه های این کشورها صورت گیرد.

کیقباد اسماعیل پور

ونکوور کانادا

۲۲ دسامبر ۲۰۲۳