چهل و چهار تن از فعالان سیاسی زن در نامه‌ای سرگشاده، پرونده‌سازی جدید علیه مریم اکبری منفرد را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط او شدند. نویسندگان نامه می‌گویند: پرونده‌سازی پس از پانزده سال حبس ناعادلانه، دیگر نه تداوم حبس، بلکه شکنجه‌ مریم و خانواده‌ اوست.

شماری از امضاکنندگان این نامه هم‌اکنون در زندان به‌سر می‌برند و دیگر امضاکنندگان نیز در سال‌های گذشته در دوره‌هایی زندانی و با مریم اکبری منفرد هم‌بند بوده‌اند.

خانم اکبری هم‌اکنون دوران محکومیت ۱۵ ساله خود را در زندان سمنان سپری می‌کند. او پس از تحمل ۱۳ سال و ۶ ماه حبس بدون حتی یک روز مرخصی، در شرایطی که ۱۸ ماه تا پایان مدت حبس‌اش باقی مانده با پرونده‌سازی‌های جدید و چندین عنوان اتهامی مواجه شده است.

دو هفته پیش (۱۰ تیرماه ۱۴۰۲) مریم اکبری منفرد از زندان سمنان به دادسرای اوین در تهران منتقل و پس از تفهیم ۵ عنوان اتهامی مجددا به زندان سمنان بازگردانده شد.

بر اساس آنچه در جریان جلسات بازپرسی به ‎مریم اکبری منفرد اعلام شده، مصداق اتهامات مطروحه علیه او، نامه‌ها، حمایت‌ها، گزارشات و اخباری است که در فضای مجازی و رسانه‌ها از او منتشر شده است. او سال گذشته هم در پرونده‌ای دیگر به دادسرای سمنان احضار شد و پرونده‌اش پس از تبرئه مختومه شد.

متن نامه ۴۴ زن زندانی کنونی و سابق:

ما نگران مریم هستیم

مریم از عاشورای هشتادوهشت، بی‌وقفه در زندان است. دختران مریم خردسال بودند که مادرشان راهی زندان شد و تمام دیدارهای کودکی و نوجوانی‌شان با مادر ، به سالن ملاقات زندان ختم شد.

مریم اکبری‌منفرد پس از یازده سال تحمل حبس در زندان‌های گوهردشت کرج، قرچک ورامین و اوین، از حدود سه سال پیش به زندان سمنان تبعید شده‌است و خانواده و خصوصا فرزندانش هر هفته برای دیدن او مسافتی طولانی را طی می‌کنند.

طبیعی است که در بند بودنِ مریم و تحمل تبعید، نگرانی‌ها و واکنش‌های حقوق‌بشری را در مورد او برانگیزد و افراد و نهادهای حقوق‌بشری خواهان آزادی وی شوند. اعلام جرم علیه او به سبب این واکنش‌ها در هیچ قاعده‌ای نمی‌گنجد.

ما شاهدان زنده‌ی مبارزه و مقاومت مریم هستیم. شاهدان شور و سرزندگی او و دغدغه‌اش برای مردم رنج‌کشیده.

فراموش نمی‌کنیم که در روزهای فشار و تهدید، دادخواه خون خواهر و برادران خود بود. فراموش نمی‌کنیم که رنج بزرگ زندان و تبعید نتوانست مریم را از دادخواهی خسته و منصرف کند. از این رو می‌دانیم پرونده‌ی جدید، نه فقط علیه مریم، که طرح دعوا و انتقام دستگاه قضا از دادخواهی است.

ما نگران مریم هستیم.

ما نگران دختران مریم هستیم که پس از پانزده سال آزادیِ مادر را انتظار می‌کشند.

پرونده‌سازی پس از پانزده سال حبس ناعادلانه، دیگر نه تداوم حبس، بلکه شکنجه‌ مریم و خانواده‌ اوست.

ما خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط مریم اکبری‌منفرد و توقف روند پرونده‌سازی علیه او هستیم. با صدایی رسا می‌گوییم که دستگاه قضا نمی‌تواند با پرونده‌سازی و تحمل حبس‌هایی بی‌پایان، دادخواهی را متوقف کند. دادخواهی نه جرم، بلکه خود دادی‌ست بر بیداد. صدای دادخواهی دیگر نه فقط از حنجره‌ مریم که از چهارسوی ایران به گوش می‌رسد.

نرگس محمدی / گلرخ ایرایی / سپیده قلیان / فریبا کمال‌آبادی / مهوش شهریاری / ناهید تقوی / فائزه هاشمی / نیلوفر بیانی / سپیده کاشانی / شکیلا منفرد / شیوا اسماعیلی / نازنین زاغری / لیلا حسین‌زاده / ارس امیری / نسیم باقری / پریسا رفیعی / یاسمن آریانی / منیره عربشاهی / آزیتا رفیع‌زاده / فاران حسامی / نازی اسکوئی / شکوفه یداللهی / نگین قدمیان / شهناز اکملی / حدیث صبوری / شیوا نظرآهاری / آتنا دائمی / عالیه مطلب‌زاده / حکیمه شکری / صهبا رضوانی / ژیلا مکوندی / شهلا رحمتی / شعله طائف / ژیلا بنی یعقوب / مهدیه گلرو / سوسن تبیانیان / عاطفه نبوی / مینا رضائی فرخ / نسیم اشرفی / مریم ابراهیم‌وند / مریم شفیع‌پور / رضوانه محمدی / زهرا صادقی