by حمید بی آزار | 17.ژوئن 2025 | مقالات
ما معلمان، هر روز با کودکان سر و کار داریم. کودکانی که با چشمهای پرسشگر، به دنبال فهم جهان هستند؛ جهانی که قرار بود جای یادگیری، دوستی و رویا باشد، نه صحنهی انفجار، تخریب و مرگ.
ما با اندوه عمیق، نظارهگر گسترش جنگ در منطقهای هستیم که سالهاست از حقِ صلح محروم مانده است.
سکوت در برابر آنچه این روزها در ایران، میگذرد و این حجم از خشونت و نفرت برای ما امکان پذیر نیست.
ما در برابر هیچ قدرت نظامی، مذهبی یا سیاسی سر فرود نمیآوریم اما از کودکان به خاطر رنج و فشاری که تحمل میکنند، شرمساریم.
آنچه حاکمان اسرائیل و تندروهای داخلی در حق مردم روا میدارند، جنایت است. و ما حق داریم به عنوان یک نهاد صنفی مستقل، هشدار دهیم که:
- هیچ کشوری با مشت گره کرده، صلح نمیسازد.
- هیچ ملتی از آوارگی، امنیت نمیآموزد.
- ما باور داریم که صدای ما معلمان باید صدای صلح باشد. و این صلح، نه به معنای سازش با ظلم، بلکه به معنای ایستادن کنار انسانها به ویژه کودکان بیگناه است.
- ما با صدای روشن اعلام میکنیم که:
ـ با هرگونه جنگ افروزی، از هرسو، مخالفیم.
- با خشونت، چه به نام خدا، چه به نام وطن و حتی به نام آزادی مخالفیم.
- ما با خاموشی در برابر رنج مردم، مخالفیم و
از تمام نهادهای مدنی، صنفی، فرهنگی و آموزشی میخواهیم که در برابر عادیسازی خشونت، ایستادگی کنند و صدای همبستگی انسانی را بلند نگه دارند.
در جهانی که کودکانش بیپناه هستند، ما نمیخواهیم بیتفاوت باشیم.
در جهانی که سیاستمداران با سلاح سخن میگویند، ما میخواهیم با واژه، با آموزش و با وجدان، حرف بزنیم.
ما برای فرزندانمان صلح میخواهیم.
صلحی پایدار برای آیندهای روشن و جهانی عاری از هر گونه خشونت.
با احترام
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۴/۳/۲۶
نهبهجنگ
نهبهاستبداد
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
به نقل از:
https://t.me/kashowra/21418
by حمید بی آزار | 16.ژوئن 2025 | مقالات
در شرایطی که احتمال حملات موشکی یا هشدارهای امنیتی وجود دارد، آگاهی و آمادگی میتواند جان شما و عزیزانتان را نجات دهد. حملهی موشکی ممکن است تنها چند ثانیه فرصت برای واکنش بگذارد، بنابراین دانستن اقدامات درست حیاتی است.
پیش از هر چیز:
آمادگی قبل از بحران
آمادگی قبل از بحران شاید مهمترین نکتهای باشد که باید جدی گرفته شود.
داشتن یک “کیف اضطراری” میتواند در شرایط بحرانی بسیار مؤثر باشد. این کیف باید شامل موارد زیر باشد:
•آب و غذای خشک
•چراغ قوه و باتری اضافه+موبایل و پاوربانک
•داروهای ضروری که استفاده می کنید به همراه قرص سرما خوردگی و مسکن
•جعبه کمکهای اولیه
•مدارک شناسایی (از جمله شناسنامه، پاسپورت و گواهینامه) + کمی پول نقد
•ماسک، دستکش و وسایل بهداشتی اولیه (مثل نوار بهداشتی)
کیف را حتما در دسترس ترجیحا جلوی تر بگذارید که در زمان اضطرار به راحتی قابل برداشتن باشد.
همچنین بهتر است در خانه یا محل کار، مکانی امن و بدون پنجره (مانند زیرزمین، راهرو یا سرویس بهداشتی) را بهعنوان محل پناهگیری از پیش تعیین کنید.
حتما شب را با فاصله از پنجره بخوابید و پرده ها را نیز بکشید.
زیر لوستر نخوابید و نیز چیزهایی که ممکن است از قفسه ها و دیوار و … سقوط کنند را مهار کنید یا پایین بیاورید.
هنگام حمله چه باید کرد؟
اگر در خانه هستید
- فوراً به مکان امنی که از قبل مشخص کردهاید بروید.
- از پنجرهها، آینهها و وسایل شیشهای فاصله بگیرید.
- اگر امکان دارد، به زمین بخوابید، دستها را روی سر بگذارید یا سر را بین زانوها جمع کنید.
اگر در فضای باز هستید
•اگر به ساختمانی نزدیک هستید، به سرعت وارد آن شوید.
•اگر هیچ پناهگاهی در نزدیکی نیست، روی زمین دراز بکشید، پشت به محل احتمالی انفجار و دستانتان را روی سر بگذارید.
•از فضاهای باز، دکلهای برق، خودروهای پارکشده و پنجرهها فاصله بگیرید.
اگر در حال رانندگی هستید:
•در صورت امکان، خودرو را در جای امنی متوقف کرده و پیاده شوید. از خودرو فاصله بگیرید و به دنبال پناهگاه بگردید.
•اگر داخل خودرو ماندید، سرتان را تا جای ممکن پایین بیاورید و با دستهایتان از آن مراقبت کنید.
بعد از حمله چه کنیم؟
• تا زمانی که از سوی منابع رسمی (رسانهها، نیروهای امدادی یا مقامات محلی) اعلام نشده، از محل امن خارج نشوید.
•به اشیای مشکوک یا موشکهای عملنکرده نزدیک نشوید و موضوع را به مراجع مربوطه گزارش دهید.
•اگر کسی مجروح شده، در صورت امکان کمک اولیه ارائه دهید، اما حتماً با نیروهای امدادی تماس بگیرید.
•از گوشی تلفن همراه فقط برای تماسهای ضروری استفاده کنید تا خطوط اضطراری شلوغ نشود
•عکس ها و ویدیوهای حمله را تا حد امکان منتشر نکنید.
✅جمعبندی
در لحظهی بحران، آرامش و آگاهی کلید نجات هستند. آمادگی قبلی، دانستن مکانهای امن و تمرین واکنش سریع میتواند جان شما و عزیزانتان را نجات دهد.
به یاد داشته باشیم که تهدیدات همیشه قابل پیشبینی نیستند، اما واکنش ما میتواند تفاوت میان خطر و نجات را رقم بزند.
لطفا تا جایی که برایتان ممکن است این پست را در همه گروه ها به اشتراک بگذارید./عصرایران
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
به نقل از:
https://t.me/kashowra/21415
by حمید بی آزار | 16.ژوئن 2025 | مقالات
ما، امضاکنندگان این بیانیه، با تأکید قاطع بر حفظ تمامیت ارضی ایران و حق حاکمیت واقعی مردم، خواهان توقف غنی سازی اورانیوم توسط جمهوری اسلامی ، پایان فوری جنگ ویرانگر میان جمهوری اسلامی و رژیم حاکم بر اسرائیل هستیم؛ جنگی که نهتنها زیرساختها و جان غیرنظامیان را در هر دو سرزمین نابود میکند، بلکه تهدیدی آشکار علیه بنیانهای تمدن انسانی به شمار میآید.
غنیسازی اورانیوم، مسألهی مردم ایران نیست. نباید ایران و مردم این سرزمین را فدای غنیسازی اورانیوم و جاه طلبی جمهوری اسلامی کرد. به نظر ما، هیئت حاکمهی جمهوری اسلامی نه توانایی و نه ظرفیت حل مناقشات و منازعات داخلی و خارجی ایران را دارد و بهترین راه برای نجات مردم ایران و این سرزمین، کنارهگیری هیئت حاکمهی جمهوری اسلامی و فراهمآوردن گذار از جمهوری اسلامی به دموکراسی است.
ما از سازمان ملل و جامعهی بینالمللی میخواهیم که با برداشتن گامهای فوری و قاطع، جمهوری اسلامی را به توقف غنیسازی، و هر دوطرف جنگ را به توقف حملات نظامی به زیرساختهای حیاتی یکدیگر، و توقف کشتار غیرنظامیان در هر دو سرزمین وادار نمایند.
جعفر پناهی
شهناز اکملی
شیرین عبادی
صدیقه وسمقی
عبدالفتاح سلطانی
محمد رسولاف
نرگس محمدی
by حمید بی آزار | 13.ژوئن 2025 | بیانیه
دعوت به ائتلاف فراگیر ملی برای نجات ایران
ملت شریف ایران،
فعالان سیاسی و مدنی،
سازمانها و جریانهای مخالف جمهوری اسلامی،
تحولات اخیر و حمله گسترده نظامی به مراکز حساس فرماندهی جمهوری اسلامی که به کشته شدن بخش مهمی از فرماندهان نظامی انجامیده، کشور را در برابر واقعیتی نو و تعیینکننده قرار داده است. رژیم حاکم، با از دست دادن ستونهای اصلی دستگاه سرکوب، بیش از هر زمان دیگر دچار ضعف ساختاری و بیثباتی شده و ممکن است، همچون گذشته، با امتیازدهی به قدرتهای خارجی برای حفظ موجودیت خود تلاش کند.
در چنین شرایطی، شکاف و تفرقه در میان نیروهای اپوزیسیون تنها به بقای رژیم کمک خواهد کرد. مسئولیت تاریخی ماست که با کنار نهادن اختلافات تاکتیکی و ایدئولوژیک، راهی مشترک برای نجات ایران بیابیم.
شورای ملی تصمیم که بر پایهی اصول ششگانه خود برای گذار کامل از جمهوری اسلامی، حفظ تمامیت ارضی، عدم تمرکز، جدایی دین از حکومت، شکلگیری مجلس مؤسسان، استقرار نظامی انتخابی و دموکراتیک، و تحقق حقوق بشر و برابری تلاش میکند، با درک حساسیت لحظه تاریخی کنونی، اعلام میدارد:
اکنون زمان ائتلاف فراگیر و فوری تمام نیروهای دموکراسیخواه، آزادیطلب و سکولار است؛
1. اختلاف نظرها باید به رسمیت شناخته شود، اما منافع ملی ایران و خواست ملت برای رهایی از دیکتاتوری بر همه آنها مقدم است؛
2. هر جریان سیاسی، تنها پس از پایان نظام استبدادی و در فرآیند آزاد انتخاباتی، خواهد توانست راهکار و برنامه خود را به رأی مردم بگذارد؛
3. ما به گفتوگو، هماهنگی و وحدت عمل با تمام نیروهایی که بر سر اصول بنیادین دموکراتیک تفاهم دارند، فراخوان میدهیم.
از همه فعالان، احزاب، شخصیتهای سیاسی و نهادهای مدنی دعوت میکنیم که در برابر این لحظه سرنوشتساز، برای تشکیل یک جبهه نجات ملی، اقدام عاجل و مشترک انجام دهند.
ملت ایران،
ایران فردا نیازمند مسئولیتپذیری امروز ما است.
بیایید ایران را از لبهی پرتگاه به سمت آزادی، عدالت، و دموکراسی سوق دهیم.
شورای ملی تصمیم
۱۳ ژوئن ۲۰۲۵
by حمید بی آزار | 12.ژوئن 2025 | مقالات
۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودک
روز جهانی مبارزه با کار کودک، که هر سال در ۱۲ ژوئن گرامی داشته میشود، فرصتی است برای بازاندیشی درباره وضعیتی ناعادلانه که در آن میلیونها کودک بهجای تحصیل، بازی و رشد سالم، درگیر کارهای طاقتفرسا هستند. پدیده کار کودک، بیش از آنکه یک معضل فردی یا خانوادگی باشد، نشانهای از شکافهای عمیق اقتصادی، اجتماعی و حقوقی در جهان معاصر است.
براساس گزارش مشترک سازمان بینالمللی کار (ILO) و یونیسف در سال ۲۰۲۳، حدود ۱۶۰ میلیون کودک در جهان بهعنوان نیروی کار به کار گرفته شدهاند. این بدان معناست که از هر ده کودک در جهان، یک نفر در حال کار است. نیمی از این کودکان – نزدیک به ۸۰ میلیون نفر – در مشاغلی فعالیت دارند که بهصورت مستقیم سلامت جسمی و روانی آنها را تهدید میکند؛ مشاغلی نظیر کشاورزی با مواد سمی، کار در معادن، کارگاههای غیرایمن، حمل بار سنگین، زبالهگردی یا بهرهکشی جنسی.
اگرچه در دهههای گذشته کاهش تدریجی در آمار جهانی کار کودک مشاهده شده بود، اما بحرانهایی نظیر فقر مزمن، جنگ، مهاجرتهای اجباری و شیوع بیماریهای فراگیر مانند کووید-۱۹، این روند را متوقف کرده و حتی در برخی مناطق معکوس کرده است.
آمار رسمی و جامع درباره تعداد کودکان کار در ایران در دسترس نیست، اما برآوردها از وجود ۳ تا ۷ میلیون کودک کار حکایت دارد. بخش قابل توجهی از این کودکان در کلانشهرها، بهویژه در حاشیه شهرها، حضور دارند و به فعالیتهایی مانند دستفروشی، زبالهگردی، گلفروشی، نظافتکاری یا کار در کارگاههای غیررسمی مشغولاند.
بسیاری از کودکان کار در ایران مهاجرند یا از خانوادههایی با هویت حقوقی نامشخص میآیند. کودکانی که شناسنامه ندارند، از آموزش رسمی محروم میمانند و در نتیجه بیش از پیش در چرخه کار گرفتار میشوند. همچنین بخشی از کودکان کار در مشاغل خانگی یا کشاورزی خانوادگی فعالیت میکنند که غالباً از نظارت قانونی مصون مانده است.
کار کودک پدیدهای است ریشهدار که از ترکیب مجموعهای از عوامل اقتصادی، فرهنگی، قانونی و اجتماعی ناشی میشود: اصلیترین دلیل کار کودک، فقر خانواده و نیاز به درآمد مکمل است. وقتی تحصیل پرهزینه یا بیکیفیت است، کار کردن برای کودک یا خانوادهاش “منطقیتر” به نظر میرسد. کودکانی که فاقد شناسنامه یا مدارک هویتیاند، عملاً از خدمات عمومی محروم میمانند. اعتیاد، خشونت خانگی، مهاجرت، و از همپاشیدگی خانوادهها از دیگر عوامل مهماند. در برخی جوامع، کار کودک بهعنوان بخشی از تربیت یا کسب تجربه پذیرفته شده و عادی تلقی میشود. نبود قوانین شفاف، یا اجرای ناقص قوانین موجود، زمینه را برای گسترش این پدیده فراهم میکند.
مبارزه با کار کودک نیازمند راهحلهایی چندلایه و پایدار است که هم به ریشههای ساختاری بپردازد و هم پاسخگوی نیازهای فوری کودکان و خانوادههایشان باشد از آن میان:.
۱. کاهش فقر و حمایت از خانوادهها – فراهمکردن نظامهای حمایتی هدفمند برای خانوادههای آسیبپذیر، ایجاد مشاغل پایدار برای والدین، حمایتهای مالی و اجتماعی از زنان سرپرست خانوار.
۲. آموزش رایگان، فراگیر و با کیفیت – حذف کلیه هزینههای مستقیم و غیرمستقیم تحصیل، بازگرداندن کودکان بازمانده از تحصیل به سیستم آموزشی، تقویت آموزشهای غیررسمی برای گروههای خاص (مانند کودکان مهاجر).
۳. تضمین هویت حقوقی برای همه کودکان – صدور مدارک هویتی برای کودکان فاقد شناسنامه، اصلاح قوانین ثبت ازدواج و تولد برای گروههای حاشیهنشین و مهاجر.
۴. اصلاح نگرش فرهنگی و آگاهسازی جامعه – آموزش عمومی از طریق رسانه، نظام آموزشی و نهادهای مدنی، تغییر روایات فرهنگی درباره “مفید بودن” کار کودک، روایت داستانهای موفقیت از کودکانی که توانستهاند مسیر زندگیشان را تغییر دهند.
۵. تقویت قوانین و نظارت – بازنگری و اجرای کامل قوانین مرتبط با حقوق کودک، نظارت بر محیطهای کاری غیررسمی، برخورد قانونی با بهرهکشان از نیروی کار کودک.
۶. مشارکت نهادهای مدنی و مردمی – حمایت از سازمانهای مردمنهاد فعال در حوزه کودکان، توسعه الگوهای حمایت مردمی از کودکان در معرض آسیب، ایجاد شبکههای محلی برای شناسایی، حمایت و بازتوانی کودکان کار.
کودکانی که کار میکنند، کودکی نمیکنند. کار کودک نه تنها حال، بلکه آینده را نیز قربانی میکند. اگر امروز نتوانیم این روند را متوقف کنیم، فردا با نسلی مواجه خواهیم شد که از آموزش، اعتمادبهنفس، و سلامت روانی محروم شدهاند.
مبارزه با کار کودک تنها مسئولیت دولتها یا سازمانهای بینالمللی نیست. این پدیده نتیجه تصمیمها، بیتفاوتیها، و سکوتهای ماست. تنها با ایجاد ساختارهایی عادلانهتر، آموزشمحورتر، و انسانیتر میتوانیم آیندهای بدون کار کودک بسازیم.
۱۲ ژوئن را تنها به یادآوری اختصاص ندهیم؛ آن را به نقطه شروعی برای اقدام، تغییر و همبستگی بدل کنیم.
شورای ملی تصمیم
۲۱ خرداد ۱۴۰۴ – ۱۱ ژوئن ۲۰۲۵
