م. آزرم؛ شاعر حماسه‌های ستیز و وقار، به ابدیت پیوست

با دریغ و دردی عمیق، با خبر شدیم که استاد نعمت میرزازاده (م. آزرم)، فرزند دلیر مشهد و صدای استوار شعر حماسی و اجتماعی ایران، در سن ۸۷ سالگی (نودسالگی به روایت خانواده) در پاریس چشم از جهان فروبست. او که دکترای مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی سیاسی از پاریس داشت، هنر را نه برای هنر، بلکه به مثابه‌ی «حربه‌ای برای بیان تفکر و عصیان علیه بی‌عدالتی» برگزید.

برشی از روایت دخترشان (مونا): «او انسانی روشن‌ضمیر بود که زندگی را با وقار، پایبندی به اصول و استقلال اندیشه زیست. برای باورهایش بهای سنگینی پرداخت: جایگاه اجتماعی، زندگی خانوادگی و حتی فرزندش. با این حال، هرگز به کینه آلوده نشد و تا واپسین روزها، شأن و کرامت فکری خود را حفظ کرد.»

کارنامه ادبی: از م. آزرم مجموعه‌های ماندگاری چون «سحوری»، «گلخون»، «گلخشم» و «به هوای میهن» به یادگار مانده است. او در هر دو قالب کلاسیک و نیمایی، توانست روح حماسی را با زبانی توانا بازتولید کند و از شاعران معدودی بود که همبستگی میان فرهنگ، ادب و ستیز اجتماعی را در آثارش تجسم بخشید.

شورای ملی تصمیم، ضمن ابراز همدردی عمیق با دختران بزرگوار ایشان، میترا و مونا، خانواده محترم میرزازاده و جامعه ادبی ایران، یاد این جانِ شیفته و آزاده را گرامی می‌دارد. یاد او در سکوت، صداقت و وفاداری به آرمان‌های والای انسانی زنده خواهد ماند.