یاور از ره رسیده با من از ایران بگو

از فلات غوطه ور در خون بسیاران بگو.

درود ومهر

شوربختانه ایران در شرایط بسیار بدی قرار گرفته

درد و رنج یکی دوتا نیست ، نمیدانم از کدام یک از دردها و تلخ کامی ها بنویسم و بگویم اما با این حال به چند نکته ای اشاره می کنم

اوایل مهر ماه است ، امسال دانش آموزان زیادی در سر تا سر کشور بخاطر شرایط بد مالی از تحصیل باز مانده اند ، شهریه های مدارس( حتی مدرسه های عادی دولتی) هزینه سرویس رفت و آمد، ناتوانی در تهیه پوشاک و نوشت افزار،  بسیاری از نو نهالان سرزمین مان را خانه نشین کرده.

تورم وحشتناک سه رقمی به همراه رکود اقتصادی که بنابر گفته ی منابع معتبر، از جنگ جهانی دوم تا به امروز بی سابقه بوده چنان عرصه ی زندگی را بر مردمان این سرزمین تنگ نموده که مجبور هستند هر هفته بخشی از ابتدایی ترین نیازهایشان را حذف کنند تا بلکه بتوانند نیازهای ضروری تر مثل دارو و غذای روزانه خود را تهیه کنند.

ازدواج،  خرید خانه ، ماشین ، لوازم منزل، وسایل ارتباطی مثل گوشی تلفن و لپ تاپ برای بخش عمده مردم  به رویایی دست نیافتنی تبدیل شده

با این حال بخش کوچکی در ایران که از رانت و امتیازات ویژه بر خوردار هستند ماشین های وارداتی صد میلیارد تومان به بالا  سوار هستند ودر پنت هاوس ها و آپارتمانهای  چند صد میلیاردی و حتی بالای هزار میلیارد تومانی زندگی می کنند.

همانگونه که اطلاع دارید آمار بالای اعدام‌های روزانه هر وجدان بیداری را به ستوه آورده که امیدوارم مجامع مدافع حقوق بشر در این زمینه کاری کنند.

تعداد زیادی از فرزندان برومند این سرزمین در زندان‌ها گرفتار هستند

شرایط زندگی آنها در زندان و همچنین شرایط زندگی خانواده‌هایشان با توجه به تورم ، رکود ، جنگ و بی کاری در بدترین وضعیت ممکن هست که این مهم نیاز به توجه ویژه از طرف همه کسانی دارد که از توانایی مالی بر خوردارند.

برای من که در ایران زندگی میکنم و از نزدیک شاهد تلخ کامی ها و زجر کشیدن هر روزه هموطنانم هستم و خودم نیز از همین مردم و گرفتار همه این مشکلاتم  همیشه ذهنم درگیر این پرسش‌ بوده که این ملت چقدر سخت جان و صبور هستند که  تا به امروز این حجم از درد و رنج را توانسته اند تحمل کنند و دوام بیاورند،  این ژن سخت جانی از کجا وارد خون ما ایرانیان شده؟

از حمله اسکندر، از حمله اعراب مسلمان ، از حمله مغول ، از حمله تیمور از بی کفایتی شاهان قاجار، از 47 سال ظلم و بیداد جمهوری اسلامی؟

جو حاکم بر کشور به شدت امنیتی و سخت گیرانه تر از هرزمان دیگری هست ، تعداد زیادی از بهترین و دلیر ترین فرزندان برومند ایران زمین که در واقع نیروهای مستعد و میدانی اعتراضات بودند با فراخوان اشتباه و ناشیانه ی دی ماه عملا به کام مرگ فرستاده شدند و جان نازنین شان از دست رفت، هزاران تن دیگر نیز زخمی ، زندانی و یا منتظر صدور حکم اعدام هستند.

شما را به انسانیت سوگند می‌دهم کدام انسان خردمندی با وجود اینکه می داند رژیم تا دندان مسلح  در آماده باش کامل هست و با گارد باز، منتظر قتل عام مردم هست چنین فراخوانی صادر می کند.

با  وجود همه این تلخ کامی ها و درد و رنجی که مردم هر روزه با آن روبه رو هستند،  امید به فردایی بهتر در وجود اکثریت ملت دیده می شود و همگان منتظر این هستند که روزنه ای باز شود تا دوباره به خیابان برگردند و به خواسته های بحق خود که همانا آزادی ، دموکراسی،  رفاه ، عدالت اجتماعی و تعیین سرنوشت توسط خودشان باشد برسند، و باز تولید استبداد را  در هر شکل و نامی برای همیشه به زباله دانی تاریخ بیندازند.

به امید فردایی بهتر با بر آمدن آفتاب از دماوند و تابش آن بر فلات ایران زمين با تقدیم احترام……………… مهر ماه 1405 ایران